Strona główna Samorząd Akty prawne, uchwały NRA

Akty prawne, uchwały NRA

STANOWISKO PREZYDIUM NACZELNEJ RADY ADWOKACKIEJ w przedmiocie wniosku Grupy Posłów do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie konstytucyjności przepisów regulujących wybór I Prezesa Sądu Najwyższego (sygn. akt K 3/17)

STANOWISKO PREZYDIUM NACZELNEJ RADY ADWOKACKIEJ w przedmiocie wniosku Grupy Posłów do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie konstytucyjności przepisów regulujących wybór I Prezesa Sądu Najwyższego (sygn. akt K 3/17)

STANOWISKO PREZYDIUM NACZELNEJ RADY ADWOKACKIEJ w przedmiocie wniosku Grupy Posłów do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie konstytucyjności przepisów regulujących wybór I Prezesa Sądu Najwyższego (sygn. akt K 3/17)
Poniedziałek, 29 Czerwca 2017 WięcejWięcejWięcej
Regulamin aplikacji adwokackiej

Regulamin aplikacji adwokackiej

  OBWIESZCZENIE Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 15 grudnia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu Regulaminu odbywania aplikacji adwokackiej   Na podstawie decyzji Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 13 listopada 2015 r. ogłasza się jednolity tekst Regulaminu odbywania aplikacji adwokackiej przyjętego uchwałą nr 55/2011 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 19 listopada 2011 r. ze zmianami wprowadzonymi uchwałą nr 21/2014 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 22 listopada 2014 r. oraz uchwałą nr 51/2015 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 13 listopada 2015 r.   Regulamin odbywania aplikacji adwokackiej   I. Postanowienia ogólne   § 1   1. Niniejszy Regulamin odbywania aplikacji adwokackiej, zwany dalej „Regulaminem", określa zasady odbywania przez aplikantów adwokackich, zwanych dalej „aplikantami", szkolenia, które ma na celu przygotowanie do wykonywania zawodu adwokata i samodzielnego świadczenia pomocy prawnej. 2. Przez użyte w Regulaminie terminy i określenia rozumie się: a) Prawo o adwokaturze - ustawa z dnia z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r. poz. 635 ze zm.), b) kpa - ustawa z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2013 poz. 267 ze zm.), c) prawo o ustroju sądów i prokuratur - ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jednolity Dz. U. 2013 poz.427 ze zm.), ustawa z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (tekst jednolity Dz. U. 2011 nr 270 poz.1599 ze zm.), d) program aplikacji - jednolity ramowy program szkolenia aplikantów adwokackich obejmujący przedmioty egzaminu adwokackiego wymienione w art.78d Prawa o adwokaturze, a także przedmioty, których znajomość zostanie uznana za niezbędną w procesie szkolenia aplikantów i określa w nim obowiązkowe elementy szkolenia, e) plan szkolenia - plan zajęć aplikantów przyjęty przez okręgową radę adwokacką zgodnie z ramowym programem szkolenia obejmującym przedmioty obowiązkowe i z nich wybrane zagadnienia oraz przedmioty fakultatywne wybrane przez okręgową radę adwokacką, f) szkolenie – wszelkie formy przygotowania aplikantów do wykonywania zawodu adwokata, obejmujące w szczególności zajęcia w formie warsztatów, wykładów, ćwiczeń, wykładów stacjonarnych lub wyjazdowych, jak i praktyki objęte programem aplikacji, g) rok szkoleniowy - okres czasu od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku, h) semestr - okres czasu od 1 stycznia do 30 czerwca oraz od 1 września do 31 grudnia danego roku, i) przerwa semestralna - okres czasu od 1 lipca do 31 sierpnia danego roku, j) jednostka godzinowa zajęć - moduł 45- minutowy, k) kierownik szkolenia - osoba, której okręgowa rada adwokacka powierzyła kierownictwo organizacyjne i administracyjne prowadzenia aplikacji, l) kolokwium - egzamin z przedmiotów przewidzianych na pierwszym roku aplikacji z bloku przedmiotów prawa karnego oraz na drugim roku aplikacji z bloku przedmiotów prawa cywilnego, m) blok przedmiotów prawa karnego - materialne i procesowe prawo karne, materialne i procesowe prawo wykroczeń, prawo karne skarbowe, prawo karne wykonawcze, n) blok przedmiotów prawa cywilnego - materialne i procesowe prawo cywilne, prawo rodzinne i opiekuńcze, o) sprawdzian - egzamin częściowy nieobejmujący wszystkich przedmiotów przewidzianych programem aplikacji na dany rok szkoleniowy, p) osoba bliska - małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu, q) opłata roczna - opłata za rok szkoleniowy ponoszona przez aplikanta, r) składka roczna - obowiązkowa składka roczna uiszczana przez każdego aplikanta zgodnie z uchwałą zgromadzenia izby adwokackiej.   § 2   1. Aplikacja adwokacka przygotowuje aplikantów adwokackich do wszechstronnego i należytego wykonywania zadań określonych w art. 1 Prawa o adwokaturze, kształtuje poczucie godności zawodowej i uczy postępowania zgodnie z zasadami uczciwości, słuszności i sprawiedliwości.  2. Celem aplikacji jest w szczególności: a) opanowanie zasad etyki i godności zawodu oraz wdrażanie do przestrzegania tych zasad, b) praktyczne przygotowanie do wykonywania zawodu adwokata zgodnie z Prawem o adwokaturze. 3. Realizacja założonego celu odbywa się poprzez: a) wykonywanie zleconych przez patrona zadań i ćwiczeń praktycznych oraz zastępowanie przed sądami, organami ścigania, organami państwowymi, samorządowymi i innymi instytucjami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu, b) uczestniczenie w zajęciach szkoleniowych organizowanych i rekomendowanych przez okręgową radę adwokacką oraz Naczelną Radę Adwokacką, c) odbycie praktyki w sądzie, prokuraturze, kancelarii notarialnej lub innej instytucji publicznej, w tym szkoleń organizowanych w trybie art. 76 ust. 1a Prawa o adwokaturze.   II. Postanowienia dotyczące statusu aplikanta i wykonywania funkcji patrona   § 3   1. Okręgowa rada adwokacka podejmuje uchwałę o wpisie na listę aplikantów adwokackich na podstawie wniosku kandydata, który uzyskał pozytywną ocenę z egzaminu wstępnego przeprowadzonego na podstawie ustawy Prawo o adwokaturze. 2. Wniosek o wpis na listę aplikantów adwokackich może być złożony w ciągu 2 lat od dnia doręczenia uchwały o wyniku egzaminu wstępnego. Aplikant rozpoczyna aplikację z początkiem roku szkoleniowego rozpoczynającego się po uprawomocnieniu się wpisu na listę aplikantów adwokackich.   § 4   1. Aplikacja adwokacka rozpoczyna się dnia 1 stycznia każdego roku. Każdy aplikant zobowiązany jest do złożenia ślubowania przed dziekanem okręgowej rady adwokackiej. Termin ślubowania wyznacza dziekan okręgowej rady adwokackiej niezwłocznie po dokonaniu wpisu na listę aplikantów, nie później niż w terminie 10 dni od rozpoczęcia roku szkoleniowego. 2. Aplikant pozostaje przez czas trwania aplikacji w korporacyjnym stosunku szkolenia z okręgową radą adwokacką. Szczegółowe zasady i warunki odbywania aplikacji u patrona określa umowa zawarta pomiędzy aplikantem a patronem. 3. Okręgowa rada adwokacka może wprowadzić dla aplikantów adwokackich indeksy.   § 5   1. Aplikant jest obowiązany w szczególności do: a) opanowania zasad etyki i przestrzegania ich, b) uczestniczenia w zajęciach przewidzianych planem szkolenia i zajęciach dodatkowych uznanych przez okręgową radę adwokacką za obowiązkowe oraz wykonywania prac pisemnych wynikających z planu szkolenia bądź zajęć dodatkowych, c) doskonalenia umiejętności zawodowych pod kierunkiem patrona, d) przystępowania w ustalonych terminach do sprawdzianów oraz kolokwiów, e) samodzielnego pogłębiania wiedzy prawniczej i jej aktualizacji oraz zdobywania praktycznych umiejętności zawodowych, f) brania czynnego udziału w życiu samorządu i przyjmowania na siebie obowiązków, które w tym zakresie może mu zlecać dziekan okręgowej rady adwokackiej lub kierownik szkolenia, g) wypełniania poleceń dziekana, patrona i kierownika szkolenia, h) ponoszenia opłaty rocznej oraz składki rocznej, i) przestrzegania postanowień regulaminu oraz innych aktów prawnych określających prawa i obowiązki aplikanta. 2. Przebieg aplikacji adwokackiej (ramowa umowa z patronem, kolokwia, sprawdziany, prace pisemne, konkursy, nagrody, wyróżnienia, odznaczenia, upomnienia, kary itp.) znajduje odzwierciedlenie w aktach aplikanta adwokackiego prowadzonych przez okręgową radę adwokacką oraz w indeksie aplikanta adwokackiego, o ile został przewidziany przez okręgową radę adwokacką.   § 6   1. Zaświadczenie, o którym mowa w art. 76 ust. 2 ustawy P. o a., właściwa Okręgowa Rada Adwokacka wydaje po odbyciu szkolenia i zaliczeniu przez aplikanta wszystkich kolokwiów i sprawdzianów przewidzianych w programie aplikacji, stosując odpowiednio przepisy działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego. 2. Okres usprawiedliwionego niewykonywania obowiązków przekraczający jednorazowo jeden miesiąc nie podlega zaliczeniu do ustawowego okresu aplikacji. W szczególnie uzasadnionych wypadkach okręgowa rada adwokacka może zaliczyć do ustawowego okresu aplikacji okres dłuższy niż miesiąc, lecz nieprzekraczający 3 miesięcy.   § 7   1. Z ważnych powodów, na wniosek aplikanta, dziekan okręgowej rady adwokackiej może udzielić zgody na przerwę w zajęciach przewidzianych programem aplikacji na okres nieprzekraczający łącznie 2 lat szkoleniowych (urlop dziekański). Warunkiem uwzględnienia wniosku jest uzyskanie wcześniejszej opinii kierownika szkolenia. 2. (uchylony) 3. Okres urlopu dziekańskiego nie zalicza się do ustawowego czasu trwania aplikacji. Początek urlopu dziekańskiego musi przypadać na początek roku szkoleniowego i kończyć się wraz z rokiem szkoleniowym. 4. W czasie urlopu dziekańskiego aplikant nie może wykonywać czynności przewidzianych w § 2 ust.3 oraz w jakiejkolwiek formie uczestniczyć w szkoleniu w tym przystępować do kolokwiów czy sprawdzianów.   § 8   1. Okręgowa rada adwokacka może udzielić zezwolenia na odbycie stażu zagranicznego nie dłuższego niż 12 miesięcy po pierwszym roku aplikacji. W uzasadnionych wypadkach okręgowa rada adwokacka może udzielić zezwolenia aplikantowi w ciągu pierwszego roku aplikacji. 2. Wniosek aplikanta powinien zawierać udokumentowane dane o organizatorze, programie i czasie trwania stażu oraz załączoną do niego opinię kierownika szkolenia. 3. Dziekan okręgowej rady adwokackiej może zaliczyć aplikantowi adwokackiemu do ustawowego okresu aplikacji staż zagraniczny nie przekraczający 3 miesięcy. Zaliczenia dokonuje się po przedłożeniu przez aplikanta zaświadczenia o odbyciu stażu zgodnie z jego programem oraz po przedłożeniu przez aplikanta pisemnego sprawozdania z przebiegu stażu i czynności wykonywanych w ramach jego trwania. 4. Staż zagraniczny dłuższy niż 3 miesiące, nie dłuższy jednak niż 12 miesięcy, może być zaliczony do ustawowego okresu aplikacji przez okręgową radę adwokacką. Zaliczenia dokonuje się po przedłożeniu przez aplikanta zaświadczenia o odbyciu stażu zgodnie z jego programem oraz po przedłożeniu przez aplikanta pisemnego sprawozdania z przebiegu stażu i czynności wykonywanych w ramach jego trwania. 5. Odbywanie stażu podlegającego zaliczeniu do czasu trwania aplikacji, nie zwalnia aplikanta ze złożenia obowiązkowych sprawdzianów i kolokwiów w terminach wyznaczonych dla danego rocznika. Inne sprawdziany obowiązkowe, wynikające z planu szkolenia, aplikant odbywający staż zagraniczny może zaliczyć w terminach uzgodnionych z kierownikiem szkolenia, nie później jednak, niż przed kolokwium w danym roku szkoleniowym. 6. Aplikant uiszcza opłatę roczną i składkę roczną w czasie, w którym odbywa staż zagraniczny.   § 9   1. Okręgowa rada adwokacka skreśla aplikanta adwokackiego z listy w wypadku okoliczności wymienionych w art.72 ust.1 i art.74 Prawa o adwokaturze stosowanych odpowiednio oraz w wypadku nieukończenia przez niego, bez usprawiedliwionej przyczyny, aplikacji w ustawowym terminie 3 lat. 2.Okręgowa rada adwokacka może skreślić aplikanta adwokackiego z listy aplikantów adwokackich w okresie pierwszych dwóch lat aplikacji, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do wykonywania zawodu adwokata. 3. Podstawą do stwierdzenia przez okręgową radę adwokacką nieprzydatności aplikanta adwokackiego do wykonywania zawodu może być brak postępów w realizacji celów określonych w § 2 niniejszego Regulaminu oraz uchybienie obowiązkom wynikającym z § 5 ust. 1 niniejszego Regulaminu przejawiające się albo negatywnym wynikiem sprawdzianu, negatywnym wynikiem kolokwium, jak też negatywną opinią patrona, negatywną opinią kierownika szkolenia o przebiegu aplikacji adwokackiej, uchybieniem obowiązkowi uczestnictwa w zajęciach oraz innymi okolicznościami mającymi znaczenie dla oceny przydatności aplikanta adwokackiego do wykonywania zawodu. 4. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieprzydatności aplikanta adwokackiego do wykonywania zawodu wszczyna się z urzędu lub na wniosek kierownika szkolenia lub patrona. Aplikanta adwokackiego zawiadamia się o tym fakcie niezwłocznie w wykorzystywanej przez okręgową radę adwokacką dotychczasowej formie kontaktu z aplikantem (za pośrednictwem telefonu, faksu, jak też poczty elektronicznej lub tradycyjnej). 5. Przed podjęciem uchwały okręgowa rada adwokacka umożliwia aplikantowi złożenie w wyznaczonym terminie wyjaśnień, które mogą mieć formę pisemną lub ustną. Okręgowa rada adwokacka może też umożliwić wydanie dodatkowej opinii patronowi oraz kierownikowi szkolenia. Brak udzielenia wyjaśnień i nieuzyskanie opinii wskazanych osób nie stanowi przeszkody do podjęcia uchwały. 6. Osoby, co do których uchwała okręgowej rady adwokackiej o skreśleniu z listy aplikantów została podjęta lecz nie jest ostateczna, zachowują do dnia, w którym uchwała ta stanie się ostateczna, status aplikanta adwokackiego, wraz ze wszelkimi prawami i obowiązkami, zarówno co do udziału w rozprawach i szkoleniach jak i obowiązkiem ponoszenia kosztów związanych z opłatą szkoleniową i składką roczną. 7. Osoby, o których mowa w ust. 6, mają prawo i obowiązek odbywania szkoleń wraz z rokiem szkoleniowym, na którym odbywałyby szkolenie, gdyby uchwała okręgowej rady adwokackiej o skreśleniu z listy nie została podjęta.   § 10   1. Aplikant odbywa aplikację pod kierunkiem patrona wyznaczonego przez dziekana okręgowej rady adwokackiej spośród adwokatów spełniających kryteria wymienione w ust. 2 niniejszego paragrafu. 2. Okręgowa rada adwokacka może prowadzić listę patronów. Patronem może być adwokat, który łącznie spełnia następujące warunki: a) jest wpisany na listę adwokatów wykonujących zawód i wykonuje zawód adwokata od co najmniej 5 lat, b) nie jest karany orzeczeniem sądu dyscyplinarnego, c) wyraził zgodę na podjęcie się obowiązków patrona i złożył pisemne oświadczenie, iż znane są mu obowiązki patrona. 3. W wyjątkowych wypadkach dziekan okręgowej rady adwokackiej może wyrazić zgodę na pełnienie obowiązków patrona przez adwokata wpisanego na listę adwokatów wykonujących zawód i wykonującego zawód od trzech lat. 4. Aplikant ma możliwość wskazania patrona, pod którego kierunkiem chciałby odbywać aplikację. W takim wypadku jest zobowiązany do przedstawienia pisemnego oświadczenia patrona o gotowości podjęcia się wobec niego obowiązków patrona. 5. W trakcie aplikacji dziekan okręgowej rady adwokackiej może skierować aplikanta do innego patrona po uprzednim zasięgnięciu opinii dotychczasowego patrona oraz po wysłuchaniu aplikanta. 6. Adwokat może być patronem nie więcej niż trzech aplikantów, a w szczególnie uzasadnionych wypadkach- na jego wniosek i za zgodą okręgowej rady adwokackiejwiększej liczby. 7. Patron zawiadamia okręgową radę adwokacką o podjęciu przez aplikanta czynności oraz o przerwach w wykonywaniu tych czynności. 8. Aplikant może wykonywać czynności na zlecenie innego adwokata jedynie za zgodą patrona.   § 11   1. Patron powinien czuwać nad prawidłowym przebiegiem aplikacji i dbać o przygotowanie aplikanta do zawodu, a w szczególności o przyswajanie przez niego zasad etyki adwokackiej, umiejętności posługiwania się literaturą prawniczą, orzecznictwem, omawiać z aplikantem sposób występowania przed sądem i innymi władzami, a także interesować się jego rozwojem intelektualnym. 2. Patron lub inny adwokat zatrudniający aplikanta zobowiązany jest do udzielenia czasu wolnego aplikantowi w celu umożliwienia uczestniczenia w szkoleniu. 3. Patron niezwłocznie zawiadamia okręgową radę adwokacką oraz kierownika szkolenia o niewywiązywaniu się przez aplikanta z jego obowiązków, a także o okolicznościach powodujących przerwę w wykonywaniu obowiązków patrona. 4. Patron składa na piśmie okręgowej radzie adwokackiej szczegółową opinię o aplikancie i o przebiegu jego aplikacji przed zakończeniem każdego roku szkoleniowego. Dziekan okręgowej rady adwokackiej może zażądać od patrona uzupełnienia opinii. Wzór i szczegółowy zakres opinii określa odrębna uchwała Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej.   § 12   1. Aplikant adwokacki może zastępować adwokata przed sądami i innymi organami czy instytucjami na podstawie upoważnienia patrona lub innego adwokata za zgodą patrona. 2. Udzielając aplikantowi upoważnienia do zastępstwa w sprawie, adwokat, którego aplikant ma zastępować, obowiązany jest omówić z nim dokładnie sprawę i wiążące się z nią zagadnienia prawne oraz wnioski, jakie aplikant ma zgłosić na rozprawie. 3. Aplikant adwokacki może sporządzać i podpisywać pisma procesowe wskazane w przepisie art. 77 ust. 5 Prawa o adwokaturze na podstawie pisemnego upoważnienia.   § 13   1. Inne zajęcia aplikanta- poza zajęciami wynikającymi z odbywania aplikacji pod kierunkiem patrona w okresie aplikacji – wymagają zgody patrona i dziekana właściwej okręgowej rady adwokackiej, który zasięga opinii kierownika szkolenia. Podjęcie innego zajęcia nie może utrudniać przebiegu aplikacji, w tym szkolenia, oraz naruszać godności wykonywania zajęć aplikanta adwokackiego. 2. Aplikant obowiązany jest powiadamiać dziekana okręgowej rady adwokackiej o każdej zmianie dotyczącej istotnych warunków wykonywania innego zajęcia. 3. Podjęcie innego zajęcia bez uzyskania zgody, o której mowa w ust. 1 lub brak powiadomienia o zmianach dotyczących wykonywania tego zajęcia może być podstawą wszczęcia przeciwko aplikantowi postępowania dyscyplinarnego. 4. Wymóg uzyskania zgody, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy pracowników naukowych i naukowo- dydaktycznych w zakresie zajęć wykonywanych przez nich w tym charakterze. Rozpoczęcie wykonywania tych zajęć i zaprzestanie ich wykonywania wymaga pisemnego powiadomienia dziekana właściwej rady adwokackiej.   III. Szkolenie   § 14   1. Pieczę nad prawidłowym przebiegiem szkolenia aplikantów adwokackich sprawuje okręgowa rada adwokacka, dbając o to, aby uwzględniały one potrzebę praktycznej nauki zawodu. 2. Okręgowa rada adwokacka organizuje zajęcia szkoleniowe aplikantów adwokackich izby. Mogą być także organizowane połączone zajęcia szkoleniowe kilku izb adwokackich, albo też aplikanci danej izby mogą być szkoleni w innej izbie w ramach porozumienia zainteresowanych izb adwokackich. Okręgowa rada adwokacka powinna dbać o taką organizację zajęć szkoleniowych, aby uwzględniały przede wszystkim potrzebę praktycznej nauki zawodu. 3. Okręgowa rada adwokacka może w ramach szkolenia aplikantów adwokackich rekomendować wzięcie udziału w szkoleniach organizowanych przez inne podmioty. 4. Szkolenie aplikantów adwokackich może być organizowane wspólnie z aplikantami innych zawodów prawniczych.   § 15   1. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej uchwala jednolity ramowy program szkolenia aplikantów adwokackich obejmujący przedmioty egzaminu adwokackiego wymienione w art. 78d Prawa o adwokaturze, a także przedmioty, których znajomość zostanie uznana za niezbędną w procesie szkolenia aplikantów i określa w nim obowiązkowe elementy szkolenia. Okręgowa rada adwokacka do programu szkolenia aplikantów adwokackich może wprowadzić inne przedmioty, o ile jest to wskazane ze względu na specyfikę zagadnień prawnych występujących na jej terenie. 2.Okręgowa rada adwokacka na wniosek kierownika szkolenia zatwierdza na każdy rok szkoleniowy szczegółowy plan szkolenia na poszczególne semestry opracowany przez kierownika szkolenia, organizuje i przeprowadza zajęcia szkoleniowe dla aplikantów adwokackich. W razie potrzeby kierownik szkolenia dokonuje podziału aplikantów danego roku na grupy szkoleniowe ewentualnie ustala ich opiekunów i przedstawia do zatwierdzenia okręgowej radzie adwokackiej. Opiekunem grupy lub roku może zostać adwokat spełniający wymogi określone w § 10 ust .2.   § 16   1. Okręgowa rada adwokacka powołuje wykładowców spośród adwokatów posiadających odpowiednie umiejętności praktyczne, doświadczenie zawodowe, jak i przygotowanie teoretyczne. 2. Okręgowa rada adwokacka może powierzyć prowadzenie zajęć w zakresie danego przedmiotu osobie niebędącej adwokatem, która ma odpowiednie przygotowanie teoretyczne i praktyczne. Wykładowcami z przedmiotów objętych szkoleniem powinni być w co najmniej 50 % adwokaci. 3. Wysokość wynagrodzenia lub diety samorządowej kierownika szkolenia, opiekunów grup lub roczników, członków komisji szkolenia, wykładowców bądź innych osób wykonujących zlecone im czynności związane z realizacją szkolenia aplikantów adwokackich a także wynagrodzenia lub diety szkoleniowe za udział w komisjach konkursowych oraz komisjach przeprowadzających kolokwia lub sprawdziany ustala okręgowa rada adwokacka.   § 17   1. Aplikanci w trakcie pierwszego roku aplikacji odbywają praktyki wynikające z porozumienia zawartego w trybie art.76 ust.1a Prawa o adwokaturze. 2. W okresie aplikacji, ponad obowiązkową praktykę ujętą w ust 1, okręgowa rada adwokacka może skierować aplikanta na praktykę do innych organów, niż wymienione w art. 76 ust. 1a Prawa o adwokaturze, o których mowa w § 2 ust. 3 lit. c na mocy porozumień zawartych z nimi przez okręgowe rady adwokackie, o ile takie są zawarte. 3. Aplikant ma też możliwość wskazania podmiotu, w którym chciałby odbywać praktykę spoza tych z którymi okręgowa rada adwokacka zawarła porozumienia. W takim wypadku aplikant jest zobowiązany przedstawić stosowny wniosek wraz z promesą przyjęcia go na praktykę. 4. Dziekan określa miejsce i czas oraz sposób odbywania praktyki, kierując się możliwościami wynikającymi z porozumień zawartych przez okręgowe rady adwokackie z organami wymienionymi w § 2 ust. 3 lit. c. 5. Praktyki ujęte w ust.1. powinny zostać odbyte w okresie pierwszych 6 miesięcy aplikacji. 6. Aplikant powtarzający rok nie zalicza ponownie praktyk opisanych w ust. 1 tylko wówczas, jeśli je uprzednio zaliczył. 7. Praktyki opisane w ust.2 nie mogą kolidować z realizacją szkolenia i jego harmonogramu. 8. Nadzór nad przebiegiem praktyki pełni kierownik szkolenia aplikantów adwokackich.   § 18   1. Aplikant ma obowiązek uczestniczyć w szkoleniu. 2. Nieobecność na zajęciach oraz nieprzystąpienie do kolokwium albo sprawdzianu może być usprawiedliwione na pisemny wniosek aplikanta, w szczególności zaświadczeniem lekarskim, które należy przedstawić nie później niż 7 dni po ustaniu przyczyny nieobecności. Naruszenie powyższego terminu skutkuje nieusprawiedliwieniem nieobecności. W wypadku przewidywanej nieobecności na kolokwium aplikant obowiązany jest poinformować kierownika szkolenia przed wyznaczonym terminem kolokwium. 3. Łączna liczba nieobecności nieusprawiedliwionych przekraczająca 16 jednostek godzinowych w danym roku szkoleniowym zajęć stanowi podstawę do niedopuszczenia aplikanta do sprawdzianu lub kolokwium przez okręgową radę adwokacką. Na pisemny wniosek aplikanta w szczególnie uzasadnionych wypadkach okręgowa rada adwokacka może podjąć uchwałę o dopuszczeniu aplikanta do sprawdzianu lub kolokwium. 4. Nieusprawiedliwione nieprzystąpienie aplikanta do sprawdzianu albo kolokwium, jak też sprawdzianu poprawkowego albo kolokwium poprawkowego jest równoznaczne w skutkach z negatywnym wynikiem sprawdzianu lub kolokwium, co stwierdza dziekan okręgowej rady adwokackiej po uzyskaniu opinii kierownika szkolenia. Od decyzji dziekana okręgowej rady adwokackiej odwołanie nie przysługuje.   IV. Kolokwia i sprawdziany   § 19   1. Przed zakończeniem pierwszego roku szkoleniowego aplikant pierwszego roku przystępuje do kolokwium z bloku przedmiotów prawa karnego, natomiast przed zakończeniem drugiego roku szkoleniowego aplikant drugiego roku przystępuje do kolokwium z bloku przedmiotów prawa cywilnego. 2. Warunkiem dopuszczenia do kolokwium na pierwszym roku jest wcześniejsze zaliczenie obligatoryjnego sprawdzianu z prawa o ustroju sądów i prokuratur, prawa o adwokaturze, historii samorządu adwokackiego, warunków wykonywania zawodu adwokata i etyki tego zawodu oraz innych sprawdzianów ustalonych w danym roku szkoleniowym. 3. W razie negatywnego wyniku kolokwium albo sprawdzianu, kolokwium albo sprawdzian powtarza się tylko raz, w terminie nie krótszym niż 21 dni licząc od dnia ogłoszenia wyniku kolokwium albo sprawdzianu. 4. Negatywna ocena z jakiegokolwiek przedmiotu na kolokwium albo sprawdzianie oznacza negatywną ocenę kolokwium albo sprawdzianu i powoduje konieczność jego powtórzenia w terminie poprawkowym. 5. Od decyzji komisji o wyniku kolokwium albo sprawdzianu, kolokwium poprawkowego albo sprawdzianu poprawkowego odwołanie nie przysługuje.   § 20   1. Okręgowe rady adwokackie wyznaczają terminy kolokwium i kolokwium poprawkowego oraz zasady ich przeprowadzenia w danej izbie adwokackiej do dnia 30 czerwca każdego roku i niezwłocznie zamieszczają o tym informację na stronie internetowej. Jeśli do kolokwium przystępuje osoba niepełnosprawna, okręgowa rada adwokacka, na jej wniosek złożony nie później niż 21 dni przed terminem kolokwium, może ustalić szczególne zasady przeprowadzenia kolokwium, w tym może wydłużyć o połowę czas kolokwium. 2. Terminy oraz zakres sprawdzianów oraz sprawdzianów poprawkowych ustala kierownik szkolenia. Termin powinien być podany do wiadomości aplikantów z co najmniej 30–dniowym wyprzedzeniem. § 20 ust. 1 zdanie 2 stosuje się odpowiednio. 3. Termin kolokwium oraz kolokwium poprawkowego ustala się od 1 października do 30 listopada każdego roku. 4. W razie usprawiedliwionej niemożności przystąpienia aplikanta do kolokwium albo kolokwium poprawkowego okręgowa rada adwokacka wyznacza dodatkowy termin przeprowadzenia kolokwium albo kolokwium poprawkowego, w obu przypadkach nie później niż do dnia 31 grudnia. W szczególnie uzasadnionych sytuacjach okręgowa rada adwokacka może wyznaczyć termin dodatkowy kolokwium rocznego po zakończeniu roku szkoleniowego. 5. Kolokwium oraz kolokwium poprawkowe odbywa się przed komisją egzaminacyjną. Komisja składa się z 3- 5 osób oraz 1- 2 zastępców powołanych przez okręgową radę adwokacką spośród adwokatów posiadających odpowiednie kwalifikacje merytoryczne. W skład komisji może również wchodzić przedstawiciel innego zawodu prawniczego. Komisji przewodniczy jeden z jej członków wyznaczony przez okręgową radę adwokacką. Okręgowa rada adwokacka może powołać również zastępców członków komisji na wypadek wystąpienia przeszkody w pełnieniu czynności przez członka komisji egzaminacyjnej. 6. Członek komisji egzaminacyjnej może egzaminować z więcej niż jednego przedmiotu. 7. Niedopuszczalna jest zmiana składu komisji w trakcie kolokwium chyba że, dojdzie do tego wskutek okoliczności losowych dotyczących członka komisji egzaminacyjnej. 8. Członek komisji, który sprawował funkcję patrona aplikanta, nie może brać udziału w egzaminowaniu tego aplikanta ani też dokonywać oceny jego pracy pisemnej. Powyższych czynności nie może też dokonywać osoba bliska dla aplikanta. 9. Okręgowa rada adwokacka w zależności od potrzeb może powołać więcej niż jedną komisję egzaminacyjną.   § 21   1. Kolokwia oraz kolokwia poprawkowe mogą być organizowane w formie pisemnej lub ustnej lub w obu formach łącznie. 2. Kolokwium pisemne może być w formie testowej lub polegać na opracowaniu przez zdającego tematu z zakresu wybranej dziedziny prawa. Dopuszcza się łączenie testu z samodzielnym sporządzeniem odpowiedniego pisma procesowego na podstawie akt adwokackich, sądowych, opracowanego kazusu, jak też z samodzielnym sporządzeniem umowy lub opinii prawnej albo pisemnego opracowania zagadnienia prawnego przedstawionego do rozstrzygnięcia (casusu). 3. Aplikant opracowując tematy podczas kolokwium pisemnego, może w tym czasie korzystać z tekstów aktów prawnych, zbiorów orzecznictwa oraz literatury prawniczej. Okręgowa rada adwokacka na wniosek kierownika szkolenia może zezwolić na korzystanie przez zdających z komputerów osobistych przy opracowywaniu tematu z zakresu danej dziedziny prawa. Nie jest dopuszczalne korzystanie z wyżej wymienionych form pomocy lub z komputera osobistego, jeśli kolokwium pisemne ma formę testu. 4. Podczas kolokwium w formie ustnej aplikant może korzystać z tekstów prawnych jedynie za zgodą przewodniczącego komisji. 5. Kolokwium w formie ustnej polega na udzieleniu przez zdającego odpowiedzi na pytania z poszczególnych przedmiotów, wylosowanych przez zdającego z większej liczby pytań. 6. Członkom komisji egzaminacyjnej przysługuje prawo zadawania zdającemu dodatkowych pytań ze wszystkich przedmiotów, z których odbywa się kolokwium. 7. Okręgowa rada adwokacka może przeprowadzić kolokwium w całości, bądź w części w formie ustnej grupowo, ale tylko w grupach liczących najwyżej 3 osoby. 8. Odzwierciedleniem przebiegu kolokwium pisemnego są prace pisemne opatrzone oceną oraz podpisami członków komisji. 9. Z przebiegu części ustnej kolokwium i kolokwium poprawkowego komisja egzaminacyjna sporządza protokół kolokwium oddzielnie dla każdego zdającego, wystawiając osobno oceny z każdego przedmiotu. W razie równości głosów decyduje głos przewodniczącego. 10. Oceny wyników kolokwium pisemnego dokonują niezależnie od siebie dwaj członkowie komisji egzaminacyjnej, z których każdy wystawia na piśmie swoją umotywowaną ocenę i przekazuje ją przewodniczącemu komisji. W razie rozbieżności ostateczną ocenę pracy ustala cała komisja. 11. Kolokwium ocenia się w stopniach: niedostateczny, dostateczny, dobry, bardzo dobry i celujący. Stopień niedostateczny choćby z jednej części kolokwium jest równoznaczny z negatywnym wynikiem całego kolokwium i oznacza konieczność powtórnego zdawania całego kolokwium. Sprawdziany mogą być oceniane także bezstopniowo jako „zaliczone” bądź „niezaliczone". Decyzję o sposobie oceniania danego sprawdzianu podejmuje kierownik szkolenia.   § 22   1. Na podstawie uzyskanych przez aplikanta zaliczeń z zajęć i przedłożonych zaświadczeń oraz opinii przewidzianych regulaminem, a także po uzyskaniu pozytywnych ocen ze sprawdzianów oraz sprawdzianów poprawkowych, kolokwiów oraz kolokwiów poprawkowych, kierownik szkolenia albo inna osoba wyznaczona przez okręgową radę adwokacką dokonuje zaliczenia roku szkoleniowego. 2.Nie zalicza się roku szkoleniowego w przypadku, gdy aplikant: a) opuścił w ciągu roku szkoleniowego zajęcia w wymiarze większym niż określony w §1 8 ust. 3, lub b) nie uzyskał zgody okręgowej rady adwokackiej na przystąpienie do sprawdzianu lub kolokwium, lub c) nie zaliczył sprawdzianu/sprawdzianu poprawkowego albo kolokwium/kolokwium poprawkowego. 3. Na wniosek aplikanta, który nie uzyskał zaliczenia roku szkoleniowego okręgowa rada adwokacka może wyrazić jednorazowo zgodę na powtórzenie roku szkoleniowego. Warunkiem rozpatrzenia wniosku jest uzyskanie pisemnej opinii kierownika szkolenia. W przypadku uzyskania przez aplikanta zgody na powtórzenie roku szkoleniowego nie zalicza się do ustawowego czasu trwania aplikacji roku szkoleniowego zakończonego negatywną oceną z poprawkowego kolokwium lub poprawkowego sprawdzianu. 4. Powtarzanie roku obejmuje uczestniczenie we wszystkich zajęciach przewidzianych planem szkolenia, jak i przystąpienie do kolokwiów przewidzianych programem aplikacji oraz sprawdzianów objętych planem szkolenia. Aplikant zachowuje prawo, które uzyskał zgodnie z art. 77 Prawa o adwokaturze.   § 23   1. Aplikanci szkoleni w danej izbie adwokackiej zdają kolokwia i sprawdziany oraz kolokwia poprawkowe i sprawdziany poprawkowe w tej izbie. 2. Na wniosek izby adwokackiej, do której należą aplikanci szkolący się w innej izbie, dziekan właściwej okręgowej rady adwokackiej, która prowadzi szkolenie i organizuje kolokwium może z ważnych przyczyn wyrazić zgodę na odbycie kolokwium przez tych aplikantów w ich izbie macierzystej. 3.Okręgowa rada adwokacka organizująca szkolenia, może jednak odmówić zgody aplikantom innych izb adwokackich na odbycie kolokwium w ich izbach, w tym przypadku odpis uchwały doręczany jest izbie, która składała wniosek.   „§ 24   1. Na pisemny wniosek aplikanta okręgowa rada adwokacka podejmuje uchwałę w przedmiocie przeniesienia aplikanta do innej izby adwokackiej, biorąc pod uwagę pisemną opinię patrona i kierownika szkolenia. Wyrażenie zgody na przeniesienie do innej izby adwokackiej uzależnione jest w szczególności od zaliczenia przez aplikanta sprawdzianów oraz kolokwiów objętych planem szkolenia danej izby adwokackiej lub uzyskania przez aplikanta zgody na powtarzanie roku. 2. Przeniesienie w trakcie trwania roku szkoleniowego może nastąpić wyłącznie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. 3. W związku z przeniesieniem aplikanta pomiędzy okręgowymi radami adwokackimi następuje rozliczenie z tytułu pobranej opłaty za aplikację odpowiednio do okresu pozostawania na liście aplikantów adwokackich w każdej z izb w danym roku szkoleniowym”.   V. Świadczenia dla aplikantów adwokackich   § 25   Aplikanci wyróżniający się bardzo dobrymi wynikami szkolenia mogą otrzymać nagrody indywidualne, które przyznaje okręgowa rada adwokacka na wniosek kierownika szkolenia. Nagrody przyznawane są najwcześniej po pierwszych dwóch semestrach szkoleniowych.   § 26   Naczelna Rada Adwokacka może utworzyć fundusz aplikancki, którego zasady funkcjonowania określi odrębna uchwała Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej.   VI. Samorząd aplikancki   §  27   1. Aplikanci każdego roku szkoleniowego danej izby adwokackiej wybierają spośród siebie na okres jednego roku starostę i jego zastępcę, którzy utrzymują stały kontakt z kierownikiem szkolenia. 2. W izbach adwokackich, w których istnieją grupy aplikantów, każda z grup wybiera starostę i jego zastępcę. 3. Starostowie poszczególnych lat wybierają spośród siebie przewodniczącego samorządu aplikanckiego, który reprezentuje aplikantów przed organami izby.   § 28   1. Wszyscy starostowie wybrani dla poszczególnych lat i grup tworzą samorząd aplikancki. 2. Samorząd aplikancki podejmuje decyzje większością głosów, z zastrzeżeniem, iż starostom jednego roku przysługuje jeden głos, zaś w przypadku równości głosów decyduje głos starosty ostatniego roku. W przypadku równości głosów starostów grup, decyduje głos starosty roku. 3. Na zaproszenie Przewodniczącego Komisji Szkolenia starostowie mogą uczestniczyć w posiedzeniach Komisji ds. Szkolenia Aplikantów, a na zaproszenie dziekana starostowie poszczególnych lat mogą uczestniczyć w posiedzeniach okręgowej rady adwokackiej.   § 29   Do zadań samorządu aplikanckiego należy w szczególności: a) przedstawienie okręgowej radzie adwokackiej- za pośrednictwem kierownika szkolenia wszelkich wniosków dotyczących szkolenia aplikanckiego i innych spraw związanych z odbywaniem aplikacji, b) organizowanie samopomocy koleżeńskiej, c) działanie na rzecz integracji aplikantów.   VII. Koszty szkolenia i opłaty   § 30   1. Aplikacja adwokacka jest odpłatna. Koszty szkolenia aplikantów adwokackich i kolokwiów pokrywane są z wyodrębnionej pozycji w budżecie okręgowych rad adwokackich. 2. Obowiązek ponoszenia opłat pokrywających koszty szkolenia obciąża aplikanta adwokackiego. Koszt szkolenia aplikanta może być pokryty, po uzyskaniu zgody okręgowej rady adwokackiej przez podmiot, z którym aplikant posiada stosowną umowę. Kopię umowy aplikant adwokacki przedkłada okręgowej radzie adwokackiej. 3. Aplikant wnosi opłatę za każdy rok szkoleniowy najpóźniej na 30 dni przed rozpoczęciem roku szkoleniowego. Jeżeli data podjęcia uchwały o wpisie na listę aplikantów uniemożliwia zachowanie tego terminu aplikant wnosi opłatę w terminie 14 dni od podjęcia uchwały. 4. Aplikantów obciąża obowiązek uiszczenia składki rocznej na potrzeby izby. 5. Zaległości w uiszczaniu opłaty rocznej lub składki rocznej przekraczające 1/5 część tej opłaty lub składki stanowi podstawę do wszczęcia przeciwko aplikantowi postępowania dyscyplinarnego oraz niedopuszczenia do sprawdzianu bądź kolokwium.   VIII. Przepisy przejściowe końcowe   § 31   1. Traci moc Uchwała NRA nr 22/2008 z dnia 14 czerwca 2008 r. w sprawie Regulaminu aplikacji adwokackiej zmieniona uchwałą NRA nr 24/2008 z dnia 4 października 2008 r.,uchwałą NRA nr 47/2009 z dnia 4 kwietnia 2009 r., uchwałą NRA nr 55/2009 z dnia 12 września 2009 r. (tekst jednolity Obwieszczenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu Regulaminu aplikacji adwokackiej z dnia 22 września 2009 r., K. Adw Nr 9, poz. 1), z tym zastrzeżeniem, że aplikacja aplikantów, którzy rozpoczęli aplikację w 2009 roku trwa 3 lata i 6 miesięcy i nie stosuje się do nich § 6 ust. 1 zdanie 1 niniejszego regulaminu. 2. Niniejszy regulamin wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 roku.  
Poniedziałek, 26 Listopada 2015 WięcejWięcejWięcej
Wykaz dokumentów dla starających się o wpis na listę adwokatów KIA

Wykaz dokumentów dla starających się o wpis na listę adwokatów KIA

Wykaz dokumentów dla starających się o wpis na listę adwokatów Izby Krakowskiej   1.  Wniosek o wpis na listę adwokatów ze wskazaniem siedziby zawodowej. 2.  Kwestionariusz osobowy (2 x). 3.  Życiorys (2 x). 4.  Zdjęcia (2 x). 5.  Odpis dyplomu ukończenia wyższych studiów prawniczych w RP lub notarialnie poświadczony odpis. 6.  Dyplom złożenia egzaminu sędziowskiego, prokuratorskiego, radcowskiego lub notarialnego – notarialnie poświadczony odpis. 7.  Informacja o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego opatrzona datą nie wcześniejszą niż miesiąc przed jej złożeniem. 8.  Umowy o pracę wraz z dokumentami określającymi zakres obowiązków lub zaświadczeniami od pracodawcy określającymi zakres obowiązków, lub umowy cywilnoprawne wraz z oświadczeniem o złożeniu deklaracji do właściwego urzędu skarbowego oraz zapłaceniu podatku wynikającego z tytułu tych umów – w przypadku osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4 i 5 (ustawa Prawo o adwokaturze tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058) - z późn. zm. 9.  Dokument zaświadczający uzyskanie stopnia naukowego doktora nauk prawnych – w przypadku osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy P. o a.          10. Zaświadczenia adwokata lub radcy prawnego, z którego wynikać będzie, że osoba ubiegająca się o wpis wykonywała wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego – w przypadku osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 5 lit. b ustawy P. o a. 11. Dokumenty zaświadczające co najmniej 3-letni okres zatrudnienia w urzędach organów władzy publicznej lub w państwowych jednostkach organizacyjnych i wykonywania wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych z tworzeniem projektów ustaw, rozporządzeń lub aktów prawa miejscowego w przypadku osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4 lit. c i pkt 5 lit. c Prawa o adwokaturze. 12. W miarę możliwości nazwiska i adresy dwóch osób, w tym jednego adwokata, mogących udzielić opinii co do rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu adwokata 13. Poświadczony odpis dowodu osobistego potwierdzającego adres zameldowania uzasadniającego właściwość miejscową Izby.    14. Oświadczenie o nie staraniu się o wpis na listę adwokatów poza Izbą Krakowską. 15. Oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych oraz posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych. 16. Oświadczenie lustracyjne, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 - z późn. zm.), albo informacja, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy, w przypadku osób urodzonych przed dniem 1 sierpnia 1972 r. 17. Dowód wpłaty na konto ORA kwoty 2100,00 zł związanej z dokonywaniem wpisu       (NRB: 79 1050 1445 1000 0022 9212 5404)   WAŻNE: Opłata w wysokości minimalnego wynagrodzenia obowiązującego  w danym roku nie jest pobierana wyłącznie od aplikantów adwokackich Krakowskiej Izby Adwokackiej, którzy ukończyli aplikację adwokacką przy KIA i z pozytywnym wynikiem złożyli egzamin adwokacki w danym roku w KIA.  
Piątek, 16 Listopada 2015 WięcejWięcejWięcej
Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze

Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze

Ustawa Prawo o adwokaturze Dz.U. z 2017 poz. 2368 - tekst jednolity>>>
Piątek, 10 Sierpnia 2015 WięcejWięcejWięcej
Regulamin konkursów krasomówczych dla aplikantów adwokackich

Regulamin konkursów krasomówczych dla aplikantów adwokackich

Uchwała nr 27/2015 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 16 stycznia 2015 r.     Regulamin konkursów krasomówczych dla aplikantów adwokackich                 Kierując się potrzebą pogłębiania wiedzy prawniczej, a także koniecznością doskonalenia sztuki przemawiania, Naczelna Rada Adwokacka zaleca organizowanie konkursów krasomówczych dla aplikantów adwokackich jako jednego z istotnych elementów szkolenia.   § 1   Przez użyte w Regulaminie terminy i pojęcia rozumie się: NRA – Naczelna Rada Adwokacka, ORA – Okręgowa Rada Adwokacka, OBA – Ośrodek Badawczy Adwokatury im. adw. Witolda Bayera, Komisja – Komisja Kształcenia Aplikantów Adwokackich, konkurs – konkurs izbowy, środowiskowy, finałowy, konkurs izbowy – konkurs krasomówczy organizowany corocznie celem wyłonienia reprezentantów na konkurs środowiskowy, konkurs środowiskowy – konkurs krasomówczy organizowany corocznie celem wyłonienia reprezentantów na konkurs finałowy, konkurs finałowy – Konkurs Krasomówczy imienia adwokata Stanisława Mikke organizowany corocznie, w którym udział biorą aplikanci, którzy zajęli I i II miejsca w konkursach środowiskowych, jury – jury konkursu izbowego, środowiskowego, finałowego.   § 2   Każdy aplikant adwokacki ma obowiązek wziąć  udział w konkursie izbowym, a w większych izbach - w grupowych eliminacjach konkursowych, przynajmniej raz w okresie odbywania aplikacji adwokackiej.   § 3   Konkursy izbowe powinny być organizowane corocznie w terminie od 15 stycznia do 30 marca we wszystkich izbach. Izby adwokackie mogą organizować grupowe eliminacje konkursowe, które wyłonią uczestników konkursu izbowego. Zwycięzcy konkursów izbowych, po dwóch z każdej izby, biorą udział w konkursach środowiskowych, które przeprowadzane są w sześciu grupach terenowych, o których mowa w § 4, w terminie do 30 czerwca każdego roku. W Warszawskiej Izbie Adwokackiej konkurs jest organizowany w grupach, w których wyłania się zwycięzców do warszawskiego konkursu środowiskowego. Konkurs finałowy odbywa się corocznie i biorą w nim udział aplikanci, którzy zajęli I i II miejsca w konkursach środowiskowych.   § 4   Tworzy się następujące grupy terenowe dla środowiskowych konkursów krasomówczych dla aplikantów z izb mających siedzibę w: Bydgoszczy, Gdańsku, Koszalinie, Olsztynie, Toruniu, Białymstoku, Lublinie, Płocku, Radomiu, Siedlcach, Częstochowie, Kielcach, Krakowie, Rzeszowie, Bielsku-Białej, Katowicach, Opolu, Wałbrzychu, Wrocławiu, Łodzi, Poznaniu, Szczecinie, Zielonej Górze, Warszawie   § 5   Organizatorami konkursów izbowych są ORA. Organizatorami konkursów środowiskowych są poszczególne ORA izb objętych grupą wskazaną w par. 4. w kolejności ustalonej przez Dziekanów. Organizatorem konkursu finałowego jest ORA izby, której reprezentant był laureatem poprzedniego konkursu finałowego, przy współpracy OBA. W uzasadnionych przypadkach Prezydium NRA może wskazać inną ORA jako organizatora konkursu finałowego. Osobami odpowiedzialnymi za organizację konkursów są Kierownicy szkolenia aplikantów adwokackich lub osoby wskazane przez Dziekana ORA z izby organizującej konkurs.   § 6   Jury konkursu izbowego powołuje ORA w składzie: Przewodniczący oraz od 2 do 4 Członków, W skład jury konkursu środowiskowego wchodzą: Przewodniczący z izby adwokackiej organizującej konkurs, Członkowie delegowani po jednym przez poszczególne ORA z izb objętych grupą wskazaną w § 4. Jury konkursu finałowego powołuje na wniosek Dyrektora OBA Prezydium NRA w składzie: Przewodniczący - Dyrektor OBA lub osoba spośród członków Zarządu lub Rady Naukowej OBA, 6 Członków - w tym przynajmniej po jednym z OBA, Komisji oraz izby adwokackiej organizującej konkurs finałowy. Do pracy w jury mogą być również powoływane osoby spoza adwokatury, których wykształcenie lub nabyte umiejętności pozwalają na ocenę uczestników konkursu.   § 7   Kazusy obejmujące tematykę z prawa karnego i cywilnego przygotowują: organizatorzy w przypadku konkursów izbowych i środowiskowych, Komisja i OBA w przypadku konkursu finałowego. Organizatorzy konkursów izbowych przekazują je zainteresowanym nie później niż 2 tygodnie przed wyznaczonym terminem konkursu. Przekazanie kazusów na konkursy środowiskowe i finałowy następuje za pośrednictwem właściwych dla uczestników okręgowych rad adwokackich. Przewodniczący jury lub upoważniony przez niego członek jury przeprowadza losowanie kazusu i roli procesowej przypadającej każdemu z uczestników na 3 dni przed terminem konkursu i informuje obecnych uczestników o wynikach losowania. W przypadku konkursu środowiskowego i finałowego wyniki losowania niezwłocznie przekazuje się również do właściwych dla uczestników ORA. Termin, godzina oraz miejsce losowania kazusów jest podawane w zawiadomieniu o konkursie i każdy uczestnik konkursu ma prawo brać udział w losowaniu.   § 8   Konkurs krasomówczy odbywa się publicznie w salach o odpowiedniej akustyce. Przemówienia konkursowe nie mogą trwać dłużej niż 20 minut. Możliwe jest prawo do repliki, która nie może trwać dłużej niż 5 minut.   § 9   Jury dokonuje oceny wystąpień, biorąc pod uwagę między innymi poprawność rozstrzygnięcia zagadnień prawnych, styl i język przemówienia, jego formę, poprawność fonetyczną, konstrukcję przemówienia, sposób przedstawienia strony faktycznej sprawy i wywołane nim wrażenie. W konkursach krasomówczych wyłania się laureatów, którzy zajęli pierwsze trzy miejsca z tym, że nie mogą być przyznane miejsca równorzędne dwóm lub więcej uczestnikom konkursu. Jury podejmuje uchwały zwykłą większością głosów. W razie równości głosów decyduje głos przewodniczącego.   § 10   Organizator konkursu izbowego niezwłocznie powiadamia organizatora konkursu środowiskowego o wynikach konkursu zgłaszając imię i nazwisko, rok szkolenia i izbę, którą aplikant adwokacki ma reprezentować, jak też przesyła protokół z przebiegu konkursu przynajmniej na trzy tygodnie przed zaplanowanym terminem konkursu środowiskowego. Organizator konkursu środowiskowego niezwłocznie powiadamia Komisję o wynikach konkursu środowiskowego zgłaszając osoby, które zajęły I i II miejsca jednocześnie podając imię i nazwisko, rok szkolenia i izbę, którą aplikant adwokacki ma reprezentować, jak też przesyła protokół z przebiegu konkursu przynajmniej na trzy tygodnie przed zaplanowanym terminem konkursu finałowego.   § 11   Organizator konkursu izbowego i środowiskowego zapewnia nagrody finansowe lub rzeczowe dla aplikantów zajmujących trzy pierwsze miejsca w konkursie. Nagrody finansowe lub rzeczowe dla laureatów konkursu finałowego zapewnia NRA.   § 12   Koszty związane z udziałem aplikantów w konkursach (przejazd, zakwaterowanie, diety) będą pokryte ze środków izb adwokackich, z których wywodzą się uczestnicy konkursu. Koszty uczestnictwa przedstawicieli izb, ponoszą izby adwokackie, z których wywodzą się przedstawiciele.   § 13   Niniejszy regulamin wchodzi w życie z dniem podjęcia uchwały.       Prezes Naczelnej Rady Adwokackiej             (Andrzej Zwara) Adw. Andrzej Zwara  
Środa, 4 Kwietnia 2015 WięcejWięcejWięcej
Kodeks Etyki Adwokackiej

Kodeks Etyki Adwokackiej

OBWIESZCZENIE Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z 14 grudnia 2011 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (Kodeks Etyki Adwokackiej) Na podstawie uchwały nr 52/2011 NRA z 19 listopada 2011 r. ogłasza się jednolity tekst Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (Kodeksu Etyki Adwokackiej) uchwalony przez Naczelną Radę Adwokacką 10 października 1998 r. (uchwała nr 2/XVIII/98) ze zmianami wprowadzonymi uchwałą Naczelnej Rady Adwokackiej nr 32/2005 z 19 listopada 2005 r. oraz uchwałami Naczelnej Rady Adwokackiej nr 33/2011 – 54/2011 z dnia 19 listopada 2011 r. Zbiór Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (Kodeks Etyki Adwokackiej) Nawiązując do długoletniej tradycji, zwłaszcza zaś doświadczeń w wykonywaniu wolnego, niezależnego i samorządnego zawodu, zgromadzonych w okresie osiemdziesięciolecia Odrodzonej Adwokatury Polskiej, opierając się na wzorcach pierwszego Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu uchwalonego przez Naczelną Radę Adwokacką 6 i 7 maja 1961 roku, dostrzegając potrzebę udoskonalenia i dostosowania reguł wykonywania zawodu i życia korporacyjnego do zmieniającej się rzeczywistości Naczelna Rada Adwokacka postanowiła 10 października 1998 r. uchwalić Zbiór Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (Kodeks Etyki Adwokackiej) (uchwała nr 2/XVIII/98) ROZDZIAŁ I Przepisy ogólne § 1 1. Zasady etyki adwokackiej wynikają z norm etycznych przystosowanych do zawodu adwokata. 2. Naruszeniem godności zawodu adwokackiego jest takie postępowanie adwokata, które mogłoby go poniżyć w opinii publicznej lub poderwać zaufanie do zawodu. 3. Obowiązkiem adwokata jest przestrzegać norm etycznych oraz strzec godności zawodu adwokackiego. 4. Obowiązkiem adwokata wykonującego zawód za granicą jest przestrzeganie norm zawartych w niniejszym kodeksie, jak również norm etyki adwokackiej obowiązujących w kraju goszczącym. § 2 W przypadkach nieujętych w „Zbiorze” adwokat powinien kierować się zasadami ustalonymi w uchwałach władz samorządu adwokackiego, w orzecznictwie dyscyplinarnym oraz w normach zwyczajowych przyjętych przez środowisko adwokackie. § 3 Zasady „Zbioru” obowiązują odpowiednio aplikantów adwokackich. § 4 Adwokat odpowiada dyscyplinarnie za uchybienie etyce adwokackiej lub naruszenie godności zawodu podczas działalności zawodowej, publicznej, a także w życiu prywatnym. § 5 Każdy adwokat obowiązany jest współdziałać w przestrzeganiu przez członków adwokatury zasad etyki adwokackiej i strzeżeniu godności zawodu. Jest uprawniony do zwrócenia uwagi koledze naruszającemu powyższe zasady. § 6 Celem podejmowanych przez adwokatów czynności zawodowych jest ochrona interesów klienta. § 7 W czasie wykonywania czynności zawodowych adwokat korzysta z pełnej swobody i niezależności. Na adwokacie spoczywa szczególny obowiązek dbałości o to, aby nie przekroczyć granic prawidłowego reprezentowania interesów klienta. § 8 Adwokat powinien wykonywać czynności zawodowe według najlepszej woli i wiedzy, z należytą uczciwością, sumiennością i gorliwością. Obowiązkiem adwokata jest stałe podnoszenie kwalifikacji zawodowych i dążenie do utrzymania wysokiej sprawności zawodowej. § 9 1. Z zawodem adwokata nie wolno łączyć takich zajęć, które: a) uwłaczałyby godności zawodu, b) ograniczałyby niezawisłość adwokata, c) podważałyby zaufanie publiczne do Adwokatury. 2. Za kolidujące z wykonywaniem zawodu adwokackiego uznaje się w szczególności: a) zajmowanie w cudzym przedsiębiorstwie stanowiska zarządcy, sprawowanie funkcji członka zarządu, prokurenta w spółkach prawa handlowego oraz członka rady nadzorczej oddelegowanego do zarządu spółki prawa handlowego, chyba że jest to przejściowo sprawowana funkcja, mająca za cel wykonanie określonego i ograniczonego w czasie zlecenia klienta; b) podejmowanie się zawodowo pośrednictwa przy transakcjach handlowych, z wyjątkiem doradztwa przy zawieraniu umów oraz dokonywania w ramach działalności kancelarii adwokackiej czynności handlowych i finansowych niezwiązanych z wykonywaniem zawodu adwokata; c) prowadzenie kancelarii adwokackiej w tym samym lokalu z osobą prowadzącą inną działalność, gdy taka sytuacja byłaby sprzeczna z zasadami etyki adwokackiej lub mogła narazić dobre imię Adwokatury. 3. Przy zawieraniu przez adwokata umowy w zakresie powiernictwa obowiązuje go najwyższa staranność w badaniu, czy umowa ta nie narusza zasad etyki adwokackiej i godności zawodu. 4. Za zgodne z etyką zawodową uznaje się wykonywanie przez adwokata funkcji syndyka, podejmowanie czynności nadzorcy sądowego, likwidatora i zarządcy działającego na podstawie ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, pełnienie funkcji kuratora we władzach fundacji, w radach nadzorczych, zarządach spółdzielni mieszkaniowych i innych, a także pełnienie obowiązków członka zarządu i prokurenta spółek prawa handlowego z zastrzeżeniem przepisów powyższych, a także dotyczących zasad ochrony tajemnicy adwokackiej. W trakcie pełnienia powyższych funkcji, adwokata obowiązuje stosowanie się do przepisów niniejszych zasad. ROZDZIAŁ II Wykonywanie zawodu § 10 Adwokat nie może usprawiedliwiać naruszenia zasad etyki i godności zawodu powoływaniem się na poczynione przez klienta sugestie. § 11 Adwokatowi nie wolno świadomie podawać sądowi nieprawdziwych informacji. § 12 Adwokatowi nie wolno udzielać pomocy prawnej, która ułatwiałaby popełnienie przestępstwa lub wskazywałaby możliwość uniknięcia odpowiedzialności karnej za czyn, który miałby zostać popełniony w przyszłości. § 13 Przy wykonywaniu czynności zawodowych adwokata obowiązuje zachowanie zasad rzeczowości. § 14 Adwokat odpowiada za formę i treść pism procesowych przez niego zredagowanych, nawet jeśli nie zostały przez niego podpisane. § 15 Adwokat nie ponosi odpowiedzialności za zgodność z prawdą faktów podanych mu przez klienta, powinien jednak zachować umiar w formułowaniu okoliczności drastycznych lub mało prawdopodobnych. § 16 W razie konieczności przytoczenia drastycznych okoliczności lub wyrażeń adwokat powinien nadać swemu wystąpieniu taką formę, aby nie uchybiać powadze sądu, władz i godności zawodu adwokackiego. W korespondencji zawodowej należy przestrzegać właściwych form. Nie wolno używać wyrażeń czy zwrotów obraźliwych ani grozić ściganiem karnym lub dyscyplinarnym. § 17 Adwokat, mając zagwarantowaną przy wykonywaniu czynności zawodowych wolność słowa, powinien zachować umiar, współmierność i oględność w wypowiedziach, zarówno wobec sądu i organów państwowych, jak wobec dziennikarzy i przedstawicieli mediów, tak aby nie uchybić zasadzie godności zawodu. § 18 1. Adwokat powinien unikać publicznego demonstrowania swego osobistego stosunku do klienta, osób bliskich klientowi oraz innych osób uczestniczących w postępowaniu. 2. Niedopuszczalne jest publiczne okazywanie przez adwokata zażyłości z osobami zatrudnionymi w sądach, urzędach i w organach ścigania. 3. W kontaktach z mediami adwokat powinien unikać przyjmowania roli rzecznika prasowego swojego klienta, lecz powinien się kierować merytoryczną potrzebą odpowiedzi na zarzuty wobec klienta publikowane w mediach, przedstawiające w ocenie adwokata sprawę jednostronnie, wybiórczo lub tendencyjnie. § 19 1. Adwokat zobowiązany jest zachować w tajemnicy oraz zabezpieczyć przed ujawnieniem lub niepożądanym wykorzystaniem wszystko, o czym dowiedział się w związku z wykonywaniem obowiązków zawodowych. 2. Znajdujące się w aktach adwokackich materiały objęte są tajemnicą adwokacką. 3. Tajemnicą objęte są nadto wszystkie wiadomości, notatki i dokumenty dotyczące sprawy uzyskane od klienta oraz innych osób, niezależnie od miejsca, w którym się znajdują. 4. Adwokat zobowiąże swoich współpracowników i personel oraz wszelkie osoby zatrudnione przez niego podczas wykonywania działalności zawodowej do przestrzegania obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej. 5. Adwokat posługujący się w pracy zawodowej komputerem lub innymi środkami elektronicznego utrwalania danych obowiązany jest stosować oprogramowanie i inne środki zabezpieczające dane przed ich niepowołanym ujawnieniem. 6. Przekazywanie informacji objętych tajemnicą zawodową za pomocą elektronicznych i podobnych środków przekazu wymaga zachowania szczególnej ostrożności i uprzedzenia klienta o ryzyku związanym z zachowaniem poufności przy wykorzystaniu tych środków. 7. Obowiązek przestrzegania tajemnicy zawodowej jest nieograniczony w czasie. 8. Adwokatowi nie wolno zgłaszać dowodu z zeznań świadka będącego adwokatem lub radcą prawnym w celu ujawnienia przez niego wiadomości uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu. § 20 W przypadku dokonywanego przeszukania w lokalu, w którym adwokat wykonuje zawód, lub w mieszkaniu prywatnym adwokata, jest on obowiązany żądać uczestniczenia w tej czynności przedstawiciela samorządu adwokackiego. § 21 Adwokatowi nie wolno podejmować się prowadzenia sprawy, której wynik może dotyczyć jego osoby lub majątku, chyba że roszczenie dotyczy członka rodziny lub jest wspólne dla niego i dla strony. § 22 Adwokatowi nie wolno podjąć się prowadzenia sprawy ani udzielić pomocy prawnej, jeżeli: a) udzielił wcześniej pomocy prawnej stronie przeciwnej w tej samej sprawie lub w sprawie z nią związanej; b) brał udział w tej sprawie, wykonując funkcję publiczną; c) osoba, przeciwko której ma prowadzić sprawę, jest jego klientem, choćby w innej sprawie; d) zawodowy pełnomocnik będący dla niego osobą najbliższą prowadzi sprawę lub udzielił  już pomocy prawnej stronie przeciwnej w tej samej sprawie lub w sprawie z nią związanej. § 23 Adwokata obowiązuje zakaz korzystania z reklamy, jak również zakaz pozyskiwania klientów w sposób sprzeczny z godnością zawodu oraz współpracy z podmiotami pozyskującymi klientów z naruszeniem prawa lub zasad współżycia społecznego. § 23a 1. Adwokat jest uprawniony do informowania o swojej działalności zawodowej pod warunkiem, że taka informacja i jej forma jest: a) zgodna z zasadami niniejszego „Zbioru”; b) zgodna z przepisami obowiązującymi, zwłaszcza dotyczącymi ochrony konsumentów i zwalczania nieuczciwej konkurencji; c) dokładna i nie wprowadzająca w błąd; d) przekazywana z poszanowaniem tajemnicy zawodowej; e) nie ukierunkowana na udzielenie adwokatowi konkretnego zlecenia, z zastrzeżeniem postanowień zawartych w pkt 2 lit. b niniejszego paragrafu. 2. Adwokat może informować o świadczonej pomocy prawnej w sposób zgodny z regułami niniejszego „Zbioru” poprzez: a) umieszczanie informacji na dokumentach firmowych; b) oferty w postępowaniu o charakterze przetargu lub konkursu oraz oferty złożone na wyraźne życzenie potencjalnego klienta. W ofertach tych dozwolone jest podawanie informacji o działalności zawodowej adwokata, które mogą mieć znaczenie przy ocenie tej oferty; c) zamieszczanie informacji prasowych bezpośrednio związanych z pomocą prawną według zasad opracowanych przez Naczelną Radę Adwokacką, a zawierających dane wymienione w ust. 3 lit. od „a” do „i” niniejszego paragrafu; d) zamieszczanie wpisów w książkach adresowych i telefonicznych; e) przesyłanie informacji za pomocą elektronicznych środków komunikacji na wyraźne życzenie potencjalnego klienta; f) umieszczanie informacji na stronach internetowych oraz umieszczanie danych o tej stronie w katalogach i wyszukiwarkach; g) stosowne oznaczanie siedziby kancelarii; h) wydawanie broszur lub informatorów. 3. Informacje mogą zawierać: a) znak towarowy lub graficzny kancelarii lub spółki; b) nazwę i adres kancelarii oraz imię i nazwisko adwokata, numery środków łączności, adres e-mailowy oraz nazwę strony internetowej; c) listę wspólników spółki, w której adwokat jest wspólnikiem wraz ze wskazaniem, który ze wspólników jest adwokatem, a jeśli w spółce powołane są osoby zarządzające – ich nazwiska wraz ze wskazaniem pełnionych funkcji; d) listę osób stale współpracujących z kancelarią lub spółką; e) tytuł lub stopień naukowy adwokata; f)  dane na temat rodzaju i zakresu świadczonej przez adwokata pomocy prawnej, ze wskazaniem preferowanych dziedzin prawa oraz współpracy z kancelariami zagranicznymi; g) dane o możliwości świadczenia pomocy prawnej w obcych językach; h) podanie roku założenia kancelarii lub spółki oraz daty rozpoczęcia działalności; i) przynależność do określonej izby adwokackiej; j) wykaz publikacji adwokata; k) zamieszczenie informacji o posiadanych kwalifikacjach innych niż prawnicze; l) wizerunek adwokata; m) wyłącznie na życzenie klienta lub w ofercie skierowanej do potencjalnego klienta – oświadczenie na temat stawek wynagrodzeń i metod ich obliczania; n) wyłącznie na życzenie klienta lub w ofercie skierowanej do potencjalnego klienta – wysokość ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej. 4. Każda informacja dotycząca wynagrodzenia lub sposobu jego obliczania musi być sformułowana jednoznacznie. Należy w niej wyraźnie określić, czy wynagrodzenie obejmuje ponoszone wydatki oraz podatki i inne opłaty. 5. Adwokat może podać wysokość polisy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej. § 23b 1. Adwokatowi nie wolno proponować usług potencjalnym klientom w formie oferty skierowanej do osób, które uprzednio nie wyraziły takiego wyraźnego życzenia. 2. Informacje nie mogą w szczególności: a) stwarzać prawdopodobieństwo wywołania nieuzasadnionego oczekiwania co do wyników pracy adwokata; b) powoływać się na osobistą znajomość sędziów, prokuratorów i urzędników; c) zawierać bezpośrednich porównań w zakresie jakości z innymi możliwymi do identyfikacji adwokatami i członkami innych korporacji prawniczych lub ich krytyki; d) posługiwać się niestosowną lub natarczywą formą; e) zawierać jakichkolwiek elementów ocennych. 3. Niedopuszczalne jest odpłatne inspirowanie artykułów prasowych lub audycji, które pod pretekstem obiektywnej informacji mają służyć promocji adwokata, jego kancelarii lub spółki. 4. Niedopuszczalne jest zwracanie się do potencjalnych klientów w celu przekazywania informacji o swojej działalności, również podczas nieproszonych wizyt, rozmów telefonicznych i w korespondencji do osób nie zwracających się do adwokata o pomoc prawną. 5. Niedopuszczalne jest zlecanie osobom trzecim rozpowszechniania informacji o adwokacie. 6. Za publikowanie informacji adwokat nie może płacić żadnego wynagrodzenia z wyjątkiem rozsądnych kosztów publikacji. § 23c 1. Pisma adwokata w związku ze świadczoną pomocą prawną winny zawierać: a) imię i nazwisko adwokata oraz adres w przypadku, jeśli świadczy on pomoc prawną w ramach indywidualnej kancelarii; b) nazwę/firmę i adres spółki, w ramach której adwokat świadczy pomoc prawną w przypadku, jeśli świadczy on ją w ramach spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej lub komandytowej; c) adres filii i oddziału kancelarii lub spółki w przypadku, gdy zostały one utworzone, wraz z adresem siedziby kancelarii lub spółki. 2. Jeżeli działalność prowadzona jest w formie spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej lub komandytowej, w której wspólnikiem jest adwokat, stosownie do okoliczności należy podać pełną listę wspólników takiej spółki (w przypadku spółki komandytowej – komplementariuszy) wraz ze wskazaniem, który ze wspólników jest adwokatem, a jeśli w spółce powołane są osoby zarządzające – ich nazwiska wraz ze wskazaniem pełnionych funkcji. Nie dotyczy to sytuacji, gdy nazwa spółki nie pozostawia wątpliwości co do wspólników będących adwokatami. 3. W przypadku, jeśli działalność prowadzona jest w formie spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej lub komandytowej, w której wspólnikiem jest prawnik zagraniczny w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej, wpisany na listę prawników zagranicznych prowadzoną przez okręgową radę adwokacką należy podać: a) tytuł zawodowy wyrażony w języku urzędowym państwa macierzystego; b) wskazanie organizacji zawodowej w państwie macierzystym, do której należy, albo sądu, przed którym ma prawo występować zgodnie z prawem tego państwa; c) informację, że prawnik zagraniczny wykonuje stałą praktykę w zakresie odpowiadającym zawodowi adwokata. § 23d Adwokatowi nie wolno przyjmować od innego adwokata lub osoby trzeciej korzyści tytułem wynagrodzenia za skierowanie klienta do innego adwokata, ani przekazywać komukolwiek korzyści tytułem wynagrodzenia za skierowanie doń klienta. Nie narusza tego zakazu przekazywanie części honorarium lub też kwot określonych w innej formie spadkobiercom zmarłego adwokata lub emerytowanemu adwokatowi z tytułu przejęcia jego praktyki. § 24 Adwokaci powinni służyć sobie radą i udzielać wzajemnej pomocy w pracy zawodowej, jeżeli nie koliduje to z interesem klienta. § 25 Adwokat, któremu powierzono obowiązki patrona, powinien dołożyć wszelkich starań dla należytego przygotowania aplikanta do wykonywania zawodu adwokata – pod kątem umiejętności zawodowych i przestrzegania zasad etyki adwokackiej. § 26 Obowiązkiem adwokata jest posiadanie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywania zawodu według zasad i w sposób ustalony przez Naczelną Radę Adwokacką. ROZDZIAŁ III Stosunek do sądu i innych organów, przed którymi występuje adwokat § 27 1. Adwokat obowiązany jest zachować umiar i takt wobec sądu, urzędów i instytucji, przed którymi występuje. 2. Nawet w razie niewłaściwego zachowania osób biorących udział w postępowaniu sądowym adwokat powinien wykazać się opanowaniem i taktem.   § 28 Adwokat powinien zwracać uwagę na to, by jego wystąpienia, wypowiedzi i zadawane pytania nie naruszały godności osób biorących udział w sprawie. § 29 Podczas widzeń z osobami pozbawionymi wolności adwokat powinien dbać o zachowanie powagi i godności zawodu. § 30 1. Adwokat obowiązany jest zawiadomić sąd lub organ, przed którymi występuje o niemożności wzięcia udziału w czynnościach. 2. Adwokat obowiązany jest usprawiedliwiać swoje niestawiennictwo. 3. W razie wygaśnięcia pełnomocnictwa adwokat powinien bezzwłocznie zawiadomić o tym fakcie sąd lub organ, przed którymi występował. ROZDZIAŁ IV Stosunek do kolegów § 31 1. Adwokat powinien przestrzegać w stosunku do kolegów zasad uprzejmości, lojalności i koleżeństwa. 2. Adwokat zobowiązany jest do najwyższej lojalności wobec kolegów współpracujących w ramach kancelarii lub spółki i powstrzymywania się od jakichkolwiek działań naruszających taką lojalność również po zakończeniu współpracy. 3. Jeżeli adwokat zleca sprawę adwokatowi wykonującemu praktykę w innym państwie lub zwraca się doń o poradę, jest on osobiście zobowiązany zapłacić zagranicznemu koledze honorarium i pokryć koszty, nawet w wypadku niewypłacalności klienta. Adwokat może ograniczyć swoją odpowiedzialność do tej części należności, które powstały do chwili poinformowania zagranicznego adwokata o wycofaniu się z odpowiedzialności za przyszłe zobowiązania. Adwokaci mogą poczynić odmienne ustalenia w zakresie odpowiedzialności wobec zagranicznego adwokata. § 32 Niedopuszczalne jest porozumiewanie się adwokata ze stroną przeciwną z pominięciem jej obrońcy lub pełnomocnika. § 33 Wszelkie pozaprocesowe pertraktacje pojednawcze prowadzone z udziałem adwokatów i radców prawnych nie podlegają ujawnieniu. § 34 Przed udzieleniem pomocy prawnej adwokat powinien upewnić się, czy w tej sprawie klient nie korzysta już z pomocy prawnej innego adwokata, a jeśli tak, to bez wiedzy i zgody tegoż adwokata nie może udzielić pomocy prawnej ani też brać udziału w sprawie łącznie z nim. Adwokat prowadzący dotychczas sprawę może odmówić wyrażenia zgody tylko z ważnych przyczyn. Jeśli zwłoka związana z koniecznością porozumienia się adwokatów mogłaby spowodować istotny uszczerbek dla interesów klienta, adwokat wstępujący do sprawy powinien udzielić klientowi niezbędnej pomocy prawnej, zawiadomić o tym niezwłocznie dotychczasowego adwokata i w razie istnienia przeszkód, odstąpić od dalszego udzielania pomocy. § 35 Adwokat obejmujący sprawę z wyboru powinien zawiadomić o tym właściwy organ procesowy, a w razie uprzedniego wyznaczenia w tej sprawie obrońcy lub pełnomocnika z urzędu – obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić go o przejęciu sprawy. § 36 Ewentualne nieporozumienia między adwokatami powinny być rozstrzygane w pierwszej kolejności przez właściwe organy Adwokatury, a następnie przez stały sąd polubowny przy Naczelnej Radzie Adwokackiej lub sąd polubowny z wyłącznym udziałem adwokatów. Umowy spółek z udziałem adwokatów powinny zawierać odnośną klauzulę zapisu na sąd polubowny. § 37 Adwokat może się podjąć zastępstwa stron w sprawie przeciwko adwokatowi, a dotyczącej jego czynności zawodowych, dopiero po uprzednim zawiadomieniu okręgowej rady adwokackiej, której sam podlega. § 38 Adwokat powinien podjąć starania o polubowne załatwienie sprawy przeciwko innemu adwokatowi, jeżeli tylko istota przyjętej sprawy na to pozwala. § 39 1. W razie sporu między adwokatami, należy wyczerpać przede wszystkim możliwości jego polubownego rozstrzygnięcia lub skorzystać z pośrednictwa właściwych władz adwokatury. 2. W przypadku kolizji między zasadami koleżeństwa a uzasadnionym interesem klienta, należy dać pierwszeństwo interesom klienta. 3. W wypadku sporu z adwokatem zagranicznym na tle zawodowym adwokat winien dążyć do rozwiązań zmierzających do zażegnania konfliktu. Adwokat nie może wszcząć postępowania wynikającego z takiego sporu przed poinformowaniem organizacji zawodowych, do których należą adwokaci – strony konfliktu, w celu umożliwienia tym organizacjom udzielenia pomocy w osiągnięciu porozumienia. § 40 Zasady koleżeństwa zobowiązują do tego, żeby adwokat, który: a) nie może się stawić w sądzie w wyznaczonym czasie – zawiadomił wcześniej adwokatów występujących w tej sprawie i w miarę możliwości uzgodnił z nimi czas swego stawiennictwa; b) pragnie uzyskać zgodę sądu na rozpatrzenie sprawy z jego udziałem poza kolejnością – upewnił się przedtem, czy adwokaci występujący we wcześniejszych sprawach wyrażą na to zgodę; c) zamierza w prowadzonej przez siebie sprawie złożyć na rozprawie pisma procesowe – uczynił to w miarę możliwości na początku rozprawy, a ich odpisy doręczył jak najwcześniej swemu przeciwnikowi procesowemu; d) składa załącznik do protokołu – złożył go z odpisem dla strony przeciwnej. § 41 Udzielając substytucji koledze, adwokat obowiązany jest uczynić to w czasie umożliwiającym substytutowi należyte przygotowanie się do rozprawy oraz przekazać mu wszelkie potrzebne dokumenty i notatki. Adwokat powinien wykazać szczególną staranność wtedy, gdy zastępstwo zleca aplikantowi adwokackiemu. § 42 Adwokat przyjmujący substytucję adwokata z innej miejscowości powinien potwierdzić fakt jej przyjęcia. ROZDZIAŁ V Stosunek do klientów § 43 Adwokat jest zobowiązany do obrony interesów swego klienta w sposób odważny i honorowy, przy zachowaniu należytego sądowi i innym organom szacunku oraz uprzejmości, nie bacząc na własne korzyści osobiste oraz konsekwencje wynikające z takiej postawy dla siebie lub innej osoby. § 44 Adwokat ma obowiązek dążyć do rozstrzygnięć pozwalających zaoszczędzić klientowi kosztów oraz doradzać ugodowe zakończenie sprawy, gdy jest to uzasadnione interesem klienta. § 45 Adwokat nie może podjąć się prowadzenia sprawy, gdy zgłasza się z nią osoba nieupoważniona. § 46 Adwokat nie może reprezentować klientów, których interesy są sprzeczne, chociażby ci klienci na to się godzili. W razie ujawnienia się sprzeczności w toku postępowania, adwokat obowiązany jest wypowiedzieć pełnomocnictwo tym klientom, których interesy są sprzeczne. § 47 Adwokatowi nie wolno podejmować się prowadzenia sprawy przeciwko bliskiej jemu osobie. § 48 Adwokat nie powinien podejmować się prowadzenia sprawy przeciwko osobie, z którą ma poważny zatarg osobisty. § 49 Adwokat jest obowiązany czuwać nad biegiem sprawy i informować klienta o jej postępach i wyniku. § 50 1. W sprawach finansowych obowiązuje adwokata w stosunku do klienta szczególna skrupulatność. 2. Adwokat ma obowiązek poinformować klienta o wysokości honorarium lub o sposobie jego wyliczenia (np. na podstawie czasu pracy). 3. Niedopuszczalne jest zawieranie przez adwokata umowy z klientem, która przewidywałaby obowiązek zapłaty honorarium za prowadzenie sprawy uzależniony wyłącznie od ostatecznego wyniku sprawy. Adwokat może zastrzec w umowie z klientem dodatkowe honorarium za pozytywny wynik sprawy. § 51 Stosunek klienta do adwokata oparty jest na zaufaniu. Adwokat obowiązany jest wypowiedzieć pełnomocnictwo, gdy z okoliczności wynika, że klient stracił do niego zaufanie. Adwokat nie może nadużyć tej zasady w celu uzyskania zwolnienia z prowadzenia sprawy z urzędu. § 52 Adwokat nie powinien dopuszczać do sytuacji, która uzależniałaby go od klienta, a w szczególności nie wolno adwokatowi zaciągać pożyczek u klienta, którego sprawę prowadzi. § 53 Adwokat obowiązany jest niezwłocznie wydać klientowi – na zgłoszone przez niego żądanie – wszystkie otrzymane przez niego dokumenty, jak również pisma, które jako pełnomocnik otrzymał od sądu lub od organów, przed którymi występuje w prowadzonej przez siebie sprawie. § 54 Adwokatowi nie wolno uzależniać wydania klientowi pism i dokumentów wymienionych w § 53 od uprzedniego uregulowania przez klienta opłat i kosztów przypadających na rzecz adwokata. § 55 1. Adwokatowi nie wolno zaniechać czynności w prowadzonej sprawie z tego powodu, że klient nie wniósł ustalonego honorarium, a w szczególności nie wolno mu z tego powodu uchylić się od stawiennictwa na rozprawie. Natomiast nieuiszczenie przez klienta ustalonego honorarium może stanowić podstawę do wypowiedzenia pełnomocnictwa w trybie i terminie przewidzianym przez prawo. 2. Adwokat nie jest zobowiązany do ponoszenia w prowadzonej sprawie wydatków, np. opłat sądowych lub kosztów przejazdu do innej miejscowości, jeżeli klient, wezwany należycie, nie wpłacił w terminie wymaganej kwoty. § 56 Na zaniechanie wniesienia środka odwoławczego adwokat obowiązany jest uzyskać zgodę klienta, w miarę możności pisemną. Brak tej zgody, niemożność jej uzyskania lub odmowę klienta jej udzielenia adwokat powinien niezwłocznie udokumentować pisemnie w aktach sprawy. § 57 Jeżeli adwokat uzna, że wniesienie środka odwoławczego w prowadzonej przez niego sprawie z wyboru lub z urzędu jest prawnie lub faktycznie bezzasadne, a klient z tym stanowiskiem się nie zgadza, powinien bez zbędnej zwłoki wypowiedzieć pełnomocnictwo. Dotyczy to również kasacji, skargi kasacyjnej, skargi konstytucyjnej i innych środków procesowych służących zmianie oraz wzruszeniu prawomocnych orzeczeń. § 58 Adwokatowi nie wolno brać udziału w czynnościach egzekucyjnych, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zakaz ten nie odnosi się do czynności sądowych oraz czynności związanych z egzekucją z nieruchomości. ROZDZIAŁ VI Praca w samorządzie. Stosunek do władz adwokatury § 59 Pełnienie funkcji we władzach adwokatury jest prawem i obowiązkiem korporacyjnym każdego adwokata. § 60 Adwokat wybrany do władz samorządowych obowiązany jest do pełnienia swej funkcji i współdziałania w realizacji podstawowych zadań samorządu adwokackiego z najwyższą starannością. § 61 Adwokat obowiązany jest okazywać szacunek władzom samorządu adwokackiego. § 62 Członek władz adwokatury w razie tymczasowego zawieszenia go w czynnościach zawodowych powinien zaprzestać pełnienia funkcji w tych władzach. § 63 Adwokat obowiązany jest stosować się do obowiązujących uchwał i innych decyzji władz adwokatury. § 64 Adwokat obowiązany jest stawić się na każde wezwanie władz adwokatury, a ewentualne niestawiennictwo powinien niezwłocznie usprawiedliwić. Adwokat ma obowiązek udzielić władzom adwokatury żądanych wyjaśnień w zakreślonym terminie. § 65 Zawinione niepłacenie składki korporacyjnej stanowi poważne naruszenie zasad etyki zawodowej. § 66 Adwokat obowiązany jest współdziałać z władzami adwokatury we wszystkich sprawach dotyczących zawodu adwokackiego. § 67 Władzami adwokatury, w rozumieniu niniejszego „Zbioru”, są zarówno organy adwokatury, jak i organy izb adwokackich oraz dziekan i rzecznik dyscyplinarny. ROZDZIAŁ VII Przepisy końcowe § 68 Niniejszy Zbiór Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (Kodeks Etyki Adwokackiej) uchwalony przez Naczelną Radę Adwokacką w dniu 10 października 1998 r., wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia w miesięczniku „Palestra” tj. z dniem 1 grudnia 1998 r. Jednocześnie traci moc „Zbiór Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu” uchwalony przez Naczelną Radę Adwokacką w dniu 26 września 1993 r. § 69 Uchwała Naczelnej Rady Adwokackiej nr 32/2005 z dnia 19 listopada 2005 r. wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia tekstu jednolitego Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (Kodeksu Etyki Adwokackiej) w miesięczniku „Palestra”, tj. z dniem 31 grudnia 2005 r. § 70 Zmiany w treści Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (Kodeks Etyki Adwokackiej) dokonane uchwałami Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 19 listopada 2011 roku wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 roku.  
Środa, 22 Czerwca 2013 WięcejWięcejWięcej
Uchwała w sprawie obowiązku doskonalenia zawodowego

Uchwała w sprawie obowiązku doskonalenia zawodowego

UCHWAŁA NR 39/2006 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 25 marca 2006 r. Na podstawie art. art. 3 pkt. 4 i 58 pkt 12 lit. "h" Ustawy z dnia 26 maja 1982 roku "Prawo o Adwokaturze" (tekst jednolity Dz. U. z 2002 roku, nr 123, poz. 1058, zmiana nr 126, poz. 1069) uchwala się, co następuje: Wykonywanie zawodu adwokata jako wolnego zawodu zaufania publicznego wymaga najwyższej staranności oraz profesjonalizmu, których podstawą oraz gwarancją jest ustawiczne doskonalenie zawodowe. Potrzebę doskonalenia determinuje rola społeczna adwokata, zakres adwokackiej pomocy prawnej świadczonej osobom fizycznym i prawnym, jego udział w postępowaniu przed sądami, urzędami i organami władz państwowych i samorządowych oraz organami organizacji gospodarczych. Wobec zmieniającego się systemu prawa oraz konieczności jego ciągłego dostosowywania do wymogów Unii Europejskiej - adwokat, konfrontowany ze społecznym oczekiwaniem świadczenia pomocy prawnej wedle najwyższych standardów, nie może ograniczać się do wiedzy uzyskanej w czasie studiów oraz aplikacji, lecz staje przed koniecznością ustawicznego podnoszenia swych kwalifikacji, zarówno poprzez samokształcenie, jak również poprzez udział w różnych formach szkolenia, organizowanych przez samorząd adwokacki. Dążąc do wzmocnienia prestiżu zawodu adwokata, ustanawia się - obok samokształcenia zawodowego jako trwałej zasady wykonywania zawodu - także zasadę obowiązkowego udziału w doskonaleniu zawodowym. Postanowienia niniejszej uchwały, określające zakres oraz sposób wykonywania obowiązku doskonalenia zawodowego, w Żaden sposób nie ograniczają adwokatów w podejmowaniu działań zmierzających do uzyskania wiedzy specjalistycznej z poszczególnych dziedzin prawa we własnym zakresie. ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE § 1 Obowiązkiem adwokata jest stałe podnoszenie kwalifikacji zawodowych, przez aktualizację oraz rozszerzanie wiedzy z zakresu prawa i orzecznictwa. Wykonywanie tego obowiązku nie może ograniczać się do samokształcenia, ale winno obejmować także czynny lub bierny udział w różnych formach szkolenia zawodowego, studiów, studiów podyplomowych i kursów według uznania i wyboru adwokata, a także w zajęciach zalecanych przez Naczelną Radę Adwokacką i okręgowe rady adwokackie. § 2 Doskonalenie zawodowe może polegać na: a) uczestnictwie w studiach podyplomowych prowadzonych przez wydziały prawa uniwersytetów lub innych uczelni wyższych, b) prowadzeniu zajęć dydaktycznych dla studentów, doktorantów i słuchaczy studiów podyplomowych, c) prowadzeniu zajęć szkoleniowych z dziedziny prawa z aplikantami sędziowskimi, adwokackimi, radcowskimi, notarialnymi lub przedstawicielami innych zawodów prawniczych przewidzianych przez właściwe przepisy prawa, d) publikowaniu artykułów, komunikatów, studiów i innych prac z dziedziny nauki prawa i jego stosowania, e) uczestnictwie w szkoleniach, seminariach i konferencjach organizowanych przez samorząd adwokacki oraz inne instytucje zapewniające prawidłowy poziom szkolenia i doskonalenia zawodowego. § 3 1. Adwokaci wykonujący zawód w formach przewidzianych właściwymi przepisami są zobowiązani do udziału w doskonaleniu zawodowym organizowanym przez okręgowe rady adwokackie oraz Naczelną Radę Adwokacką. 2. Od obowiązku udziału w doskonaleniu zawodowym adwokaci mogą być zwolnieni w uzasadnionych przypadkach na podstawie decyzji dziekanów okręgowych rad adwokackich. § 4 Uchybianie obowiązkowi doskonalenia zawodowego przez adwokatów stanowi przewinienie dyscyplinarne. ROZDZIAŁ II DOSKONALENIE ZAWODOWE § 5 Obowiązkowe doskonalenie zawodowe adwokatów odbywa się w formach: a) szkolenia organizowanego przez okręgową radę adwokacką; b) szkolenia organizowanego przez komisje doskonalenia zawodowego adwokatów, o których mowa w rozdziale III niniejszej uchwały, c) szkolenia organizowanego przez inne instytucje rekomendowane przez władze adwokatury; d) w formach określonych w § 2 niniejszej uchwały; § 6 Obowiązek doskonalenia zawodowego w formie szkolenia organizowanego przez okręgową radę adwokacką wynosi 10 godzin w stosunku rocznym. § 7 Okręgowe rady adwokackie zobowiązane są, w sposób umożliwiający wybór, organizować szkolenia we własnym zakresie lub zlecać ich przeprowadzenie stosownie do postanowień § 8 w rozmiarze nie mniejszym niż 20 godzin rocznie. § 8 Prowadzenie szkoleń organizowanych przez okręgową radę adwokacką w postaci kursów, konferencji, wykładów, seminariów może być zlecone zarówno uniwersytetom, jak również innym wyspecjalizowanym instytucjom. § 9 Niezależnie od postanowień § 5 lit. a) ustala się obowiązek uczestnictwa w szkoleniu z zakresu doskonalenia zawodowego obejmującym jednorazowo 30 godzin w okresie 5 lat, organizowanym przez adwokacką komisję doskonalenia zawodowego, o której mowa w rozdziale III niniejszej uchwały. § 10 1. Naczelna Rada Adwokacka, na wniosek Ośrodka Badawczego Adwokatury, w ramach swojej kadencji, uchwala zalecenia dotyczące tematyki doskonalenia zawodowego. 2. Okręgowe rady adwokackie, uwzględniając zalecenia Naczelnej Rady Adwokackiej mogą objąć programem doskonalenia zawodowego dodatkowe zagadnienia, niewymienione w zalecanym programie doskonalenia. § 11 Naczelna Rada Adwokacka oraz okręgowe rady adwokackie zamieszczają informacje dotyczące organizowanych konferencji doskonalenia zawodowego w taki sposób, aby powiadomić o nich wszystkich adwokatów i aplikantów adwokackich. § 12 Doskonalenie zawodowe adwokata, realizowane w formach przewidzianych w § 2 lit. b-d, zaliczane jest na poczet obowiązku szkolenia określonego w § 3 ust. 1 niniejszej uchwały, według następujących zasad: a) przeprowadzenie dwugodzinnego wykładu z przedmiotów prawniczych traktuje się jako odpowiadające czterem godzinom szkolenia; b) ogłoszenie publikacji w czasopiśmie prawniczym, dotyczącej nauki prawa lub praktyki wymiaru sprawiedliwości traktuje się jako odpowiadające dziesięciu godzinom szkolenia, przy czym objętość publikacji nie może być mniejsza niż 8 stron standaryzowanego tekstu; c) przeprowadzenie jednogodzinnych zajęć z dziedziny popularyzacji prawa traktuje się jako odpowiadające półtorej godziny szkolenia. § 13 Adwokaci zobowiązani są w terminie do końca lutego każdego roku złożyć właściwej okręgowej radzie adwokackiej sprawozdanie o wykonaniu obowiązku doskonalenia zawodowego w roku poprzednim. Załącznikami sprawozdania winny być dokumenty potwierdzające realizację obowiązku doskonalenia zawodowego. ROZDZIAŁ III. REGIONALNE KOMISJE DOSKONALENIA ZAWODOWEGO ADWOKATÓW § 14 1. Naczelna Rada Adwokacka powierzy Ośrodkowi Badawczemu Adwokatury utworzenie w porozumieniu z okręgowymi radami adwokackimi jedenastu adwokackich regionalnych komisji doskonalenia zawodowego przy okręgowych radach adwokackich: w Warszawie, w Białymstoku, w Gdańsku, w Katowicach, w Krakowie, w Lublinie, w Łodzi, w Poznaniu, w Szczecinie, we Wrocławiu i w Rzeszowie. Komisje te zostaną utworzone w miarę możliwości we współpracy z wydziałami prawa miejscowych uniwersytetów. 2. Właściwa dla siedziby adwokackiej regionalnej komisji doskonalenia zawodowego, okręgowa rada adwokacka zapewni obsługę administracyjną i techniczną działalności komisji. § 15 Adwokacka regionalna komisja doskonalenia zawodowego adwokatów przy okręgowych radach adwokackich organizuje zajęcia szkoleniowe także we współpracy z wydziałami prawa miejscowych uniwersytetów i innymi specjalistami na podstawie odrębnych umów z uwzględnieniem potrzeby uzupełnienia wiedzy prawniczej, szkoleń specjalistycznych, aktualizacji ogólnej wiedzy prawniczej, adaptacji do wymagań klientów oraz rynku usług prawnych itp. § 16 1. W okresach pięcioletnich adwokacka regionalna komisja doskonalenia zawodowego organizuje dla wszystkich adwokatów zajęcia z prawa sądowego, w wymiarze nie mniejszym niż 30 godzin, niezależnie od corocznego obowiązku szkolenia. 2. Tematyka zajęć zostanie ustalona przez komisję, w skład której wchodzi co najmniej 5 adwokatów delegowanych przez właściwe okręgowe rady adwokackie. 3. Skład komisji nie może być większy niż 9 osób. 4. Komisja wybierze ze swojego grona przewodniczącego i sekretarza. 5. Kadencja komisji trwa trzy lata. § 17 Udział adwokatów w szkoleniach zostanie potwierdzony świadectwem. § 18 Szkolenia organizowane w ramach adwokackiej regionalnej komisji doskonalenia zawodowego mogą być przeprowadzane poza siedzibą samorządu adwokackiego. § 19 1. Do zadań adwokackich regionalnych komisji doskonalenia zawodowego należy także udzielanie opinii prawnych dla organów samorządu adwokackiego oraz adwokatów, w zakresie aktualnych zagadnień związanych z wykonywaniem zawodu adwokata bądź funkcjonowaniem Adwokatury. 2. W zależności od potrzeb okręgowa rada adwokacka może ad hoc uzupełniać skład komisji o specjalistów spoza Adwokatury w celu wydania zleconej ekspertyzy. 3. Opinie powinny być wydawane w formie ekspertyzy lub opinii prawnych. Za wydanie i opracowanie ekspertyzy lub opinii członkowie zespołów opiniodawczych działających w ramach komisji powinni być wynagradzani z funduszy okręgowych rad adwokackich. Opinie takie powinny być prezentowane w taki sposób, aby mogły dotrzeć do szerokiego kręgu adwokatów i aplikantów adwokackich. ROZDZIAŁ IV. KOSZTY DOSKONALENIA ZAWODOWEGO § 20 1. Podejmowane przez organy Adwokatury działania dotyczące doskonalenia zawodowego adwokatów mają charakter odpłatny, stanowiący koszt dla działalności zawodowej adwokatów w różnych formach przewidzianych przez prawo. 2. Odpłatność za konferencje, kursy i seminaria powinna wyrównywać niezbędne koszty organizacyjne. § 21 Koszty działalności adwokackiej regionalnej komisji doskonalenia zawodowego oraz koszty szkolenia adwokatów ponoszą okręgowe rady adwokackie, przy których działają regionalna komisja lub adwokaci. Finansowanie działalności z zakresu doskonalenia zawodowego odbywa się z następujących źródeł: a) ze składki adwokackiej, b) dodatkowych opłat od adwokatów uczestniczących w zajęciach, c) reklam, d) dotacji, e) wynagrodzenia płatnego z innych środków okręgowej rady adwokackiej. f) ze środków okręgowych rad adwokackich na rzecz których działa regionalna komisja doskonalenia zawodowego, proporcjonalnie do stanu osobowego danej izby, g) z innych źródeł finansowania szkoleń zawodowych m.in. z dotacji i subwencji, h) z własnych środków adwokatów, które mogą stanowić koszt uzyskania przychodu w prowadzonych przez nich formach działalności zawodowych. § 22 Koszty doskonalenia zawodowego obciążają adwokatów i są one między innymi ponoszone przez uiszczanie składki adwokackiej. Przewiduje się także na zasadzie dobrowolności dodatkowe finansowanie przez adwokatów udziału w szkoleniach zawodowych. § 23 Adwokaci jako pracodawcy, prowadzący działalność zawodową w różnych formach przewidzianych przez prawo, mogą także ponosić koszty szkolenia aplikantów adwokackich oraz innych zatrudnianych prawników. ROZDZIAŁ VI PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE § 24 Uchwała wchodzi w życie z upływem 6 miesięcy od dnia jego uchwalenia z wyjątkiem § 13, który wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2008 roku.  
Poniedziałek, 21 Kwietnia 2011 WięcejWięcejWięcej
Regulamin korzystania ze znaku Adwokatura Polska

Regulamin korzystania ze znaku Adwokatura Polska

UCHWAŁA NR 44/2009 Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 23 lipca 2009 r. REGULAMIN korzystania ze znaku "Adwokatura Polska" Na podstawie § 4 uchwały Nr 49/2009 Naczelnej Rady Adwokackiej z 19 czerwca 2009 r. w sprawie wprowadzenia godła Adwokatury i znaku "ADWOKATURA POLSKA" Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej wprowadza system zewnętrznej identyfikacji adwokatury i określa zasady posługiwania się znakiem "ADWOKATURA POLSKA"   § 1 1. Znak "ADWOKATURA POLSKA" stanowi graficzny element systemu zewnętrznej identyfikacji Adwokatury. 2. Graficzną prezentację systemu zewnętrznej identyfikacji Adwokatury zawiera Księga Znaku stanowiąca załącznik do niniejszej uchwały; § 2 1. Organy Adwokatury i organy izb adwokackich Adwokatury chronią znak "Adwokatura Polska" przed naruszeniem wyłącznych praw do niego i dążą do jego odpowiedniego rozpropagowania oraz do zapewnienia mu odpowiedniej rangi. 2. Uprawnione do używania znaku "Adwokatura Polska" są: organy Adwokatury i organy izb adwokackich oraz jednostki organizacyjne Adwokatury. 3. Adwokaci wykonujący zawód adwokata mogą używać znaku "Adwokatura Polska" na zasadach określonych w niniejszym Regulaminie. 4. Używanie znaku "Adwokatura Polska" przez adwokatów jest dobrowolne i nieodpłatne. § 3 1. Forma korzystania ze znaku "Adwokatura Polska" powinna być zgodna z jego charakterem i przeznaczeniem. 2. Znak "Adwokatura Polska" może być używany wyłącznie bezpośrednio w związku z wykonywaniem przez adwokatów zawodu adwokata, w szczególności przy wykonywaniu czynności zawodowych lub udzielaniu pomocy prawnej. 3. Znak "Adwokatura Polska" nie może być używany w okolicznościach nielicujących z godnością Adwokatury, w sposób sprzeczny z normami etycznymi zawartymi w Zbiorze Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu oraz z normami zwyczajowi przyjętymi w środowisku adwokatów. 4. Podmioty uprawnione do używania znaku "Adwokatura Polska" powstrzymają się od jego używania, jeżeli w określonych okolicznościach mogłoby to obniżyć jego rangę, w szczególności: a. na dokumentach firmowych związanych z rozliczeniami finansowymi lub na dokumentach finansowo-księgowych, b. gdy forma ekspozycji znaku "Adwokatura Polska" nie zapewnia mu odpowiedniego znaczenia. § 4 1. Naczelna Rada Adwokacka strzeże integralności i jednolitości znaku "Adwokatura Polska". 2. Naczelnej Radzie Adwokackiej przysługują autorskie prawa majątkowe oraz prawa do wyrażania zgody na rozporządzanie i korzystanie z prawa zależnego do znaku "Adwokatura Polska" oraz do wszelkich utworów zawartych w Księdze Znaku, a także prawo do wyrażania zgody na zastrzeżenie znaku "Adwokatura Polska" jako znaku towarowego (usługowego). 3. Izbom adwokackim i ich organom przysługuje prawo do korzystania ze znaku "Adwokatura Polska" na zasadach niewyłącznej licencji, polegające na: a. posługiwaniu się znakiem dla oznaczenia swojej działalności lub działalności organów poprzez: umieszczenie znaku w pomieszczeniach urzędowych izb adwokackich i na budynkach ich siedzib, umieszczanie go na papierze firmowym, dokumentach urzędowych, stronach internetowych, wizytówkach, folderach informacyjnych, publikacjach związanych z celami i zadaniami izb adwokackich i ich organów. b. umieszczaniu znaku na przedmiotach służących do celów promocyjnych i informacyjnych. § 5 1. W celu korzystania ze znaku "Adwokatura Polska" w związku z korzystaniem z tego znaku w formach określonych w ust. 4, izbom adwokackich przysługuje na zasadzie licencji niewyłącznej prawo do używania znaku "Adwokatura Polska" na następujących polach eksploatacji: a. w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu - wytwarzanie określoną techniką egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz cyfrową; b. w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono; c. w zakresie rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony wyżej - publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym. 2. Prawo do korzystania ze znaku "Adwokatura Polska" przysługujące izbom adwokackim jest nieograniczone terytorialnie i czasowo. 3. Prawo izb adwokackich jest niezbywalne. Izba adwokacka nie może upoważnić innej osoby do korzystania ze znaku, z zastrzeżeniem postanowień ust. 1. § 6 1. Udzielenie prawa do korzystania ze znaku "Adwokatura Polska" następuje z chwilą wydania adwokatowi przez Dziekana właściwej izby adwokackiej lub przez inną upoważnioną osobę egzemplarza Księgi Znaku. Wydanie Księgi Znaku może nastąpić w formie elektronicznej za pomocą poczty elektronicznej. 2. Upoważnienie do korzystania ze znaku "Adwokatura Polska", udzielone adwokatowi, ma charakter osobisty, niewyłączny i niezbywalny. 3. Zakres upoważnienia adwokata do korzystania ze znaku obejmuje posługiwanie się znakiem dla oznaczenia działalności adwokata i przynależności do samorządu adwokackiego poprzez umieszczenie znaku "Adwokatura Polska" w pomieszczeniach urzędowania adwokata i na budynku jego siedziby obok informacji zgodnej z przepisami odrębnymi, umieszczanie go na papierze firmowym stosowanym przy wykonywaniu zawodu adwokata, stronie internetowej kancelarii, wizytówkach, folderach informacyjnych i publikacjach związanych z wykonywaniem zawodu. 4. W przypadku wykonywania zawodu w spółce z radcami prawnymi, forma korzystania powinna uwzględniać wyłączne prawo adwokatów do posługiwania się znakiem "Adwokatura Polska". § 7 1. Upoważnienie do korzystania ze znaku "Adwokatura Polska" nie obejmuje prawa do: a. modyfikacji, przerabiania, adaptacji znaku "Adwokatura Polska" w jakikolwiek sposób, z tym zastrzeżeniem, że dozwolone jest zamieszczenie w projekcie graficznym znaku danych identyfikujących adwokata oraz podmiotu, w ramach którego adwokat wykonuje zawód, b. wykorzystywania znaku w całości lub w części jako elementu innych oznaczeń, utworów graficznych lub plastycznych albo też eksponowania w takiej formie z innymi znakami lub oznaczeniami, która mogłaby sprawiać wrażenie u przeciętnego odbiorcy, że tworzą wspólnie połączenie lub znak złożony; c. prezentowania w sposób, który mógłby wytworzyć u przeciętnego odbiorcy przypuszczenie, że usługi lub czynności adwokata są wykonywane w imieniu, na rzecz lub w interesie Adwokatury; d. oznaczania nim jakichkolwiek towarów lub innych rzeczy ruchomych, w tym rownież promocyjnych i nieprzeznaczonych do wprowadzenia do obrotu, e. zgłoszenia znaku "Adwokatura Polska" w całości lub części do Urzędu Patentowego w celu uzyskania prawa ochronnego. 2. Adwokat korzysta ze znaku "Adwokatura Polska" w formie określonej w Księdze Znaku. § 8 1. Adwokat nie może używać, rejestrować jakichkolwiek oznaczeń, znaków towarowych (usługowych) podobnych do znaku "Adwokatura Polska". 2. Nie może korzystać ze znaku "Adwokatura Polska" bez zgody Dziekana okręgowej rady adwokackiej adwokat: a. niewykonujący zawodu adwokata, b. zawieszony w wykonywaniu czynności zawodowych. § 9 1. Niezależnie od odpowiedzialności dyscyplinarnej, w wypadku naruszania przez adwokata zasad korzystania ze znaku "Adwokatura Polska", właściwa okręgowa rada adwokacka pozbawia go prawa korzystania ze znaku. 2. Z chwilą zawieszenia adwokata w czynnościach zawodowych lub podjęcia uchwały o pozbawieniu adwokata prawa do korzystania ze znaku "Adwokatura Polska", adwokat jest zobowiązany do natychmiastowego zaprzestania korzystania ze znaku "Adwokatura Polska". § 10 1. Izba adwokacka może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia autorskich praw majątkowych do znaku "Adwokatura Polska" na jej terenie. 2. Adwokat, w przypadku stwierdzenia naruszenia autorskich praw majątkowych do znaku "Adwokatura Polska", winien zawiadomić o tym właściwą okręgową radę adwokacką celem podjęcia działań zmierzających do ochrony przed naruszeniami i dochodzenia roszczeń. 3. Naruszenie niniejszego Regulaminu stanowi naruszenie Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu § 11 Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.  
Poniedziałek, 21 Kwietnia 2011 WięcejWięcejWięcej
Uchwała w sprawie wprowadzenia godła adwokatury i znaku

Uchwała w sprawie wprowadzenia godła adwokatury i znaku

Uchwała nr 49/2009 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 19 czerwca 2009 roku. w sprawie wprowadzenia godła Adwokatury i znaku "ADWOKATURA POLSKA" Na podstawie art. 58 pkt 3 oraz pkt 12 c Ustawy prawo o adwokaturze uchwala się co następuje: § 1 1. Godłem Adwokatury jest srebrny orzeł w koronie wznoszący się do lotu stojący na białej wstędze z dewizą Prawo, Ojczyzna, Honor otoczony liśćmi wawrzynu i dębu. 2 . Godłem Adwokatury posługują się organy adwokatury. 3. Godło Adwokatury jest zamieszczane w szczególności na sztandarze i odznace adwokackiej. § 2 1. Ustanawia się znak "Adwokatura Polska" będący stylizowanym graficznym wizerunkiem orła z małymi literami "a" i "p" odpowiednio po prawej i po lewej stronie, z napisem w dwóch wariantach. 2. Wprowadza się, w oparciu o znak "Adwokatury Polskiej" system zewnętrznej identyfikacji wizualnej adwokatury. § 3 Wzór godła Adwokatury oraz znaku "ADWOKATURA POLSKA" zawierają załącznik nr 1, nr 2 i nr 3 do niniejszej uchwały. § 4 Upoważnia się Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej do uchwalenia zasad i sposobu korzystania ze znaku "ADWOKATURA POLSKA". § 5 Zobowiązuje się Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej do podjęcia działań w celu zapewnienia należytej prawnej ochrony znaku "ADWOKATURY POLSKIEJ". § 6 Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.  
Poniedziałek, 21 Kwietnia 2011 WięcejWięcejWięcej
Regulaminu wykonywania zawodu adwokata w kancelarii indywidualnej lub spółkach

Regulaminu wykonywania zawodu adwokata w kancelarii indywidualnej lub spółkach

Uchwała nr 54/2009 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 12 września 2009 roku w sprawie "Regulaminu wykonywania zawodu adwokata w kancelarii indywidualnej lub spółkach" Na podstawie art. 58 pkt 12 lit. h) i lit. k) ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, z późn. zm.) uchwala się, co następuje: § 1 Wykonywanie zawodu adwokata - postanowienia ogólne 1. Adwokat zobowiązany jest przestrzegać zasad wykonywania zawodu ustalonych w Regulaminie zarówno wtedy, gdy wykonuje zawód w kancelarii adwokackiej, jak i wtedy, gdy wykonuje zawód w spółce, oraz w wypadku wykonywania zawodu za granicą - w dopuszczalnej tam formie. 2. Z zastrzeżeniem postanowień niniejszego Regulaminu, filie kancelarii adwokackich oraz oddziały spółek, w których adwokat wykonuje zawód, mogą być zakładane na terenie całego kraju. Warunkiem dopuszczalności założenia filii lub oddziału jest świadczenie pomocy prawnej w filii lub oddziale przez osobę wykonującą zawód adwokata lub radcy prawnego. 3. Adwokat winien wstrzymać się od wykonywania przez niego osobiście lub przez spółkę, w której wykonuje zawód, działalności, która nie licuje z zasadami etyki i godności zawodu oraz postanowieniami Regulaminu. Używanie tytułu zawodowego "adwokat" lub "aplikant adwokacki" w związku z taką działalnością jest zabronione. Zabronione jest także używanie tytułu zawodowego "adwokat" lub "aplikant adwokacki" oraz nazwy "kancelaria adwokacka", "spółka adwokacka" i tożsamych, w celu promowania działalności adwokata lub aplikanta adwokackiego, innej osoby lub podmiotu, która to działalność nie jest wykonywana w formach przewidzianych przez przepisy ustawy - Prawo o adwokaturze. 4. Adwokat lub spółka, w której adwokat wykonuje zawód może być członkiem międzynarodowej sieci kancelarii, której przedmiotem działalności jest świadczenie pomocy prawnej. 5. Adwokat po wyznaczeniu siedziby zawodowej wykonuje czynności na terenie całego kraju oraz za granicą, jeżeli jest to dopuszczalne według prawa miejscowego lub przewidują to umowy międzynarodowe. 6. Adwokat może wykonywać zawód w różnych formach jednocześnie oraz w więcej niż jednej spółce. Umowa spółki, w której adwokat wykonuje zawód powinna być zgodna z postanowieniami niniejszego Regulaminu. 7. Adwokaci wykonujący zawód w kancelarii adwokackiej oraz w spółkach, a także spółki prawa handlowego, w których adwokaci wykonują zawód, mogą pozostawać ze sobą, jak też z zespołami adwokackimi lub radcami prawnymi wykonującymi zawód w kancelarii radcy prawnego oraz w spółkach, ze spółkami prawa handlowego, w których zawód wykonują radcowie prawni, w stałym stosunku zlecenia, jak również zawierać umowy dotyczące wspólnego prowadzenia poszczególnych spraw. 8. Adwokaci wykonujący zawód w kancelarii adwokackiej lub w spółkach, a także spółki prawa handlowego, w których adwokaci wykonują zawód, mogą zawierać z prawnikami zagranicznymi umowy określające szczegółowe warunki i sposób jednorazowego lub stałego współdziałania, zgodne z postanowieniami niniejszego Regulaminu i Kodeksu Etyki Adwokackiej. 9. Adwokat przed rozpoczęciem wykonywania zawodu zobowiązany jest zgłosić wykonywanie zawodu w każdej formie oraz w każdej spółce okręgowej radzie adwokackiej właściwej ze względu na jego siedzibę zawodową. Zgłoszenie winno zawierać dane podlegające wpisowi do Krajowego Rejestru Adwokatów i Aplikantów Adwokackich, w tym imię i nazwisko adwokata, miejsce zamieszkania, adres pod którym prowadzona jest kancelaria, a jeżeli adwokat wykonuje zawód w spółce - również formę, nazwę, siedzibę i adres spółki. Jeżeli adwokat wykonuje zawód poza siedzibą (w filii), w zgłoszeniu należy wskazać również adres filii. Obowiązek zgłoszenia może być wykonany przez spółkę. Jeżeli spółka posiada oddziały, w zgłoszeniu należy wskazać również adres oddziałów. 10. O zmianach podlegających wpisowi do Krajowego Rejestru Adwokatów i Aplikantów Adwokackich, w tym o wykonywaniu zawodu w innych, przewidzianych prawem, formach, należy zgłosić w terminie tygodniowym od dnia dokonania zmiany. Niezależnie od innych skutków niedopełnienia obowiązku zgłoszenia, skierowanie korespondencji przez organa samorządu adwokackiego na dotychczasowy adres kancelarii lub spółki, w której adwokat wykonuje zawód, wywołuje skutek doręczenia. 11. Odpis umowy spółki oraz odpis prawomocnego postanowienia o wpisie do właściwego rejestru lub jego kopia poświadczona za zgodność z oryginałem przez adwokata powinny być przekazane okręgowej radzie adwokackiej właściwej ze względu na siedzibę spółki lub siedzibę zawodową adwokata w terminie tygodniowym od uprawomocnienia się postanowienia, a jeżeli spółka nie podlega wpisowi do rejestru - od dnia podpisania umowy. Powyższe stosuje się odpowiednio w razie utworzenia oddziału spółki lub filii kancelarii. 12. Jeżeli okręgowa rada adwokacka dysponuje już odpisem umowy spółki z tytułu zgłoszenia innego adwokata, wystarcza powołanie się na to zgłoszenie. 13. O rozpoczęciu działalności filii kancelarii adwokackiej lub oddziału spółki, zgodnie z postanowieniami §1 ust. 10 zawiadamia się zarówno okręgową radę adwokacką właściwą ze względu na siedzibę zawodową adwokata lub siedzibę spółki, w której adwokat wykonuje zawód, jak i okręgową radę adwokacką właściwą ze względu na miejsce działania filii lub oddziału. Postanowienia § 1 ust. 11 i 12 stosuje się odpowiednio. 14. Postanowienia dotyczące obowiązku zgłoszenia oraz złożenia właściwej okręgowej radzie adwokackiej odpisu umowy stosuje się odpowiednio do wspólnoty biurowej. 15. Umowa spółki z udziałem adwokata powinna zawierać następujące postanowienia: a) wstąpić do spółki w miejsce wspólnika będącego adwokatem może wyłącznie adwokat, radca prawny lub prawnik zagraniczny wpisany na listę prawników zagranicznych, b) podstawą do wystąpienia przez adwokata ze spółki jest naruszenie przez spółkę lub innych wspólników przepisów ustawy - Prawo o adwokaturze oraz postanowień niniejszego Regulaminu i Kodeksu Etyki Adwokackiej, c) w wypadku utraty przez wspólnika uprawnień do wykonywania zawodu adwokata lub radcy prawnego lub skreślenia z listy prawników zagranicznych, powinien on wystąpić ze spółki przed końcem roku obrachunkowego, w którym utracił prawo wykonywania zawodu, d) zapis na sąd polubowny. 16. Adwokat zatrudniający osoby nie będące adwokatami, aplikantami adwokackimi, radcami lub aplikantami radcowskimi lub zlecający określone czynności takim osobom, przed udostępnieniem takim osobom danych objętych tajemnicą zawodową adwokata uzyskuje od takich osób na piśmie zobowiązanie do przestrzegania tej tajemnicy w zakresie nie mniejszym niż ten, w jakim tajemnica wiąże adwokata. § 2 Stała współpraca z adwokatami i radcami prawnymi oraz ze spółkami, w których zawód wykonują adwokaci lub radcowie prawni 1. Stałą współpracę z adwokatami i radcami prawnymi oraz ze spółkami, w których wykonują zawód adwokaci i radcowie prawni prowadzi się na podstawie umowy. 2. Adwokat współpracujący z kancelarią adwokacką lub spółką, o której mowa w § 2 ust. 1, zobowiązany jest do lojalności i zachowania tajemnicy zawodowej zarówno w odniesieniu do informacji dotyczących odpowiednio kancelarii lub spółki, jak i ich klientów. 3. Adwokat lub spółka, o której mowa w § 2 ust. 1 zlecająca pracę odpowiada za zapłatę umówionego honorarium niezależnie od uzyskania wynagrodzenia od klienta, chyba że co innego wynika z umowy. § 3 Kierowanie spółką 1. Prowadzenie spraw spółek, w których adwokaci wykonują zawód określa Kodeks spółek handlowych, Kodeks cywilny oraz postanowienia niniejszego Regulaminu. 2. Wspólnicy mogą - zgodnie z przepisami - powierzyć prowadzenie spraw spółki jednemu lub kilku wspólnikom. 3. Jeżeli umowa spółki partnerskiej przewiduje powołanie zarządu, członkami zarządu spółki mogą być adwokaci lub radcowie prawni albo prawnicy zagraniczni prowadzący działalność na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r., Nr 126, poz. 1069 z późn. zm.), w tym także nie wykonujący zawodu. 4. Jeżeli umowa spółki komandytowej przewiduje prowadzenie spraw spółki przez komandytariusza, to komandytariuszem prowadzącym sprawy spółki powinien być adwokat lub radca prawny albo prawnik zagraniczny prowadzący działalność na podstawie ustawy o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej, w tym także nie wykonujący zawodu. § 4 Lokal, w którym adwokat wykonuje zawód 1. Lokal, w którym adwokat wykonuje zawód, powinien być odpowiedni. Powinien w szczególności odpowiadać wymogom godności i zasad wykonywania zawodu oraz zapewniać klientom dyskrecję. Zaleca się stosowanie identyfikacji wizualnej określonej przez organy samorządu adwokackiego. 2. Lokal powinien być zabezpieczony przed dostępem osób niepowołanych, zarówno w godzinach urzędowania, jak i poza tymi godzinami. Szczególnej staranności należy dołożyć przy zabezpieczaniu pomieszczeń, w których przechowywane są dokumenty zawierające informacje objęte tajemnicą adwokacką. 3. Lokal powinien być wyposażony w odpowiedni sprzęt umożliwiający komunikację z klientem. 4. Lokal powinien być oznaczony zgodnie z obowiązującymi przepisami, z tym że oznaczenie winno wskazywać w sposób nie budzący wątpliwości na wykonywanie w tym lokalu zawodu adwokata, przez użycie słów "adwokat", "adwokaci", "adwokacki" w dowolnej formie gramatycznej. W odniesieniu do spółek z niewyłącznym udziałem adwokatów wystarczające jest podanie firmy spółki z oznaczeniem "spółka prawnicza" lub podobnym, chyba że firma spółki, ze względu na jej brzmienie lub utrwaloną renomę, nie wprowadza w błąd co do charakteru prowadzonej przez spółkę działalności. Powyższe oznaczenia możliwe są również w języku obcym. 5. Lokal filii powinien być oznaczony nazwą kancelarii adwokackiej z dodaniem słowa "filia". Lokal oddziału powinien być oznaczony firmą spółki, której jest oddziałem z dodaniem słowa "oddział". 6. Oznaczenie lokalu nie powinno stwarzać wrażenia, jakoby adwokat lub spółka, w której wykonuje on zawód, prowadzili działalność inną niż świadczenie pomocy prawnej ani jakoby ich działalność była w jakikolwiek sposób związana z działalnością podmiotu, który nie jest adwokatem lub spółką z udziałem adwokata. Zabrania się adwokatowi wyrażania zgody na firmowanie działalności zarobkowej innej niż wykonywanie zawodu adwokata, radcy prawnego lub prawnika zagranicznego prowadzącego działalność na podstawie ustawy o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej. 7. Postanowienia dotyczące lokalu, w którym adwokat wykonuje zawód stosuje się odpowiednio do filii kancelarii adwokackiej i oddziału spółki z udziałem adwokata. 8. Prawnik zagraniczny w rozumieniu ustawy o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej, wpisany na listę prawników zagranicznych prowadzoną przez okręgową radę adwokacką, umieszcza w oznaczeniu lokalu, w którym wykonuje stałą praktykę, tytuł zawodowy uzyskany w państwie macierzystym wyrażony w języku urzędowym tego państwa. 9. Adwokat może wykonywać zawód z wykorzystaniem wspólnego lokalu i urządzeń technicznych wspólnie z innym adwokatem, radcą prawnym oraz prawnikiem zagranicznym bez utworzenia spółki (wspólnota biurowa). 10. Umowa wspólnoty biurowej powinna być zawarta na piśmie i określać sposób rozliczania wydatków związanych z wykonywaniem zawodu we wspólnocie biurowej. 11. Umowa wspólnoty biurowej powinna zawierać zapis na sąd polubowny. § 5 Dokumentacja spraw klienta 1. Umowa o świadczenie usług adwokackich na rzecz klienta powinna być sporządzona na piśmie, chyba że dotyczy to porady prawnej lub innej czynności jednorazowej. 2. Adwokat powinien przechowywać dokumenty związane z prowadzeniem sprawy przez okres jednego roku od wykonania zlecenia, chyba że w umowie o świadczenie usług adwokackich strony postanowiły inaczej. Jednak dokumenty mogące stanowić podstawę odpowiedzialności adwokata powinny być przechowywane do końca okresu przedawnienia ewentualnych roszczeń przeciwko adwokatowi. 3. Do dokumentów związanych z prowadzeniem sprawy należą w szczególności dokumenty przekazane adwokatowi przez klienta, pisma procesowe, pisma sądowe, korespondencja przedsądowa z przeciwnikiem procesowym, korespondencja z klientem, w tym utrwalone na elektronicznych nośnikach danych. 4. Korespondencja elektroniczna musi być zabezpieczona przed dostępem osób spoza kancelarii lub spółki, co nie stoi na przeszkodzie zlecaniu czynności administrowania systemem informatycznym przez osoby trzecie. Postanowienia § 1 ust. 16 stosuje się odpowiednio. 5. Istotne informacje przekazane ustnie, a związane z prowadzeniem sprawy, powinny być udokumentowane poprzez sporządzenie notatki. 6. Adwokat powinien prowadzić dokładne zestawienie terminów czynności, w tym terminów procesowych. 7. Po wykonaniu zlecenia, należy wezwać klienta do odbioru powierzonych adwokatowi dokumentów, jeżeli wynika to z umowy bądź innych ustaleń z klientem. 8. Na żądanie klienta, adwokat bez zbędnej zwłoki po zakończeniu prowadzenia sprawy zwraca dokumenty związane ze sprawą, co nie stoi na przeszkodzie zachowaniu kopii tych dokumentów przez adwokata lub spółkę, w ramach której świadczy on pomoc prawną. 9. Jeżeli dokumentów archiwalnych lub zabytkowych nie można zwrócić uprawnionej osobie, terminy przechowywania określają przepisy obowiązującego prawa. 10. Zaleca się, aby każdorazowe przekazanie dokumentów adwokatowi lub zwrot dokumentów klientowi zostały udokumentowane pokwitowaniem. 11. Zasady powyższe stosuje się odpowiednio do spółek, w których adwokat wykonuje zawód. § 6 Dokumentacja rachunkowa 1. Adwokat powinien z należytą starannością dokumentować czynności wykonywane na rzecz klienta, a jeżeli od tego uzależnione jest wynagrodzenie, także wymiar czasu pracy na rzecz klienta. 2. Adwokat powinien dokumentować wydatki ponoszone na rzecz klienta i sposób dysponowania powierzonymi mu środkami pieniężnymi. Przyjęcie środków pieniężnych na konto przyszłych wydatków lub rozliczeń w sprawach klienta wymaga umowy na piśmie określającej okoliczności i sposób, w jakich adwokat jest uprawniony lub zobowiązany dysponować takimi środkami. 3. Adwokat, który wchodzi w posiadanie środków finansowych należących do klienta lub do osoby trzeciej na zasadzie powiernictwa lub depozytu (w dalszym ciągu: "fundusze klienta"), ma obowiązek złożyć je na rachunku prowadzonym w banku lub innej podobnej instytucji podlegającej nadzorowi władz publicznych (w dalszym ciągu: "rachunek dla środków klientów"). Rachunek dla środków klientów powinien być oddzielony od wszelkich innych rachunków adwokata. 4. Adwokat powinien posiadać pełne i dokładne zapisy ukazujące wszystkie czynności podejmowane w odniesieniu do funduszy klienta, z wyodrębnieniem funduszy klienta od wszelkich innych środków finansowych, którymi adwokat dysponuje. Czas przechowywania tych zapisów może być ograniczony, jeżeli tak przewidują przepisy. 5. Środki na rachunku dla środków klientów nie mogą się stać przedmiotem potrącenia bądź połączenia z jakimkolwiek innym rachunkiem bankowym, ani też nie można z nich regulować należności adwokata. 6. Fundusze klienta powinny być przekazywane właścicielom tych funduszy bądź to w najkrótszym możliwym czasie, bądź też niezwłocznie po zaistnieniu określonych dla nich warunków. 7. Adwokatowi nie wolno przekazywać środków z rachunku dla środków klientów na własny rachunek w celu pokrycia honorarium - bez zgody klienta lub orzeczenia, które podlega wykonaniu. § 7 Zasady dostępu do informacji objętych tajemnicą zawodową adwokata 1. Adwokat jest zobowiązany postępować z informacjami objętymi tajemnicą zawodową adwokata (dalej: informacje poufne) w sposób uniemożliwiający zapoznanie się z nimi osobom trzecim. 2. Adwokat powinien przechowywać dokumenty i nośniki zawierające informacje poufne w miejscu i w sposób uniemożliwiający ich zniszczenie, zniekształcenie lub zaginięcie. 3. Dokumenty o szczególnej doniosłości, w szczególności oryginały takich dokumentów, powinny być starannie chronione przez adwokata przy pomocy adekwatnych do tego sposobów zabezpieczania przed utratą lub zniszczeniem. 4. Adwokat powinien kontrolować dostęp pracowników kancelarii do informacji poufnych. Adwokat powinien dopuścić do informacji poufnych wyłącznie osoby zajmujące się prowadzeniem sprawy klienta, z którą związana jest informacja poufna. 5. Dokumenty zawierające informacje poufne mogą być przechowywane również w formie elektronicznej, z uwzględnieniem poniższych postanowień. 6. W wypadku przechowywania informacji poufnych w elektronicznej bazie danych/ systemie informatycznym, adwokat zobowiązany jest zapewnić szczególne mechanizmy kontroli dostępu do tych danych. 7. Jeżeli dostęp do danych przetwarzanych w systemie informatycznym obejmujących informacje poufne posiadają co najmniej dwie osoby, wówczas należy zapewnić, aby (i) w systemie rejestrowany był dla każdego użytkownika odrębny identyfikator (np. hasło dostępu) oraz należy zapewnić, aby (ii) dostęp do danych był możliwy wyłącznie po wprowadzeniu identyfikatora i dokonaniu uwierzytelnienia. Zaleca się zapewnienie rejestrowania każdorazowego wglądu w informacje poufne. 8. W działalności zawodowej adwokat lub spółka, w której adwokat wykonuje zawód stosuje fizyczne i logiczne zabezpieczenia, które zapewniają bezpieczeństwo systemu informatycznego i danych klientów w stopniu wynikającym z rozwoju techniki w danym czasie. W szczególności system informatyczny służący do przechowywania informacji poufnych powinien być zabezpieczony przed (i) działaniem oprogramowania, którego celem jest zakłócenie działania lub uzyskanie nieuprawnionego dostępu do systemu informatycznego oraz (ii) utratą danych spowodowaną awarią zasilania lub zakłóceniami w sieci zasilającej. 9. Informacje poufne przechowywane w systemie informatycznym zabezpiecza się przez wykonywanie kopii zapasowych zbiorów danych elektronicznych, które powinny być przechowywane w miejscach zabezpieczających je przed nieuprawnionym przejęciem, modyfikacją, uszkodzeniem lub zniszczeniem. Do kopii zapasowych stosuje się postanowienia niniejszego paragrafu odpowiednio. § 8 Sprawozdawczość wobec organów izb adwokackich 1. Obowiązkowi indywidualnej okresowej sprawozdawczości względem właściwej okręgowej rady adwokackiej podlega każdy adwokat wykonujący zawód oraz prawnik zagraniczny prowadzący działalność na podstawie ustawy o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na formę jego wykonywania. Powyższe ma odpowiednie zastosowanie do oddziałów lub filii położonych w izbie innej niż izba, w której znajduje się siedziba adwokata. 2. Sprawozdawczość adwokata wobec okręgowej rady adwokackiej obejmuje informacje niezbędne dla realizacji przez organy izb adwokackich oraz organy adwokatury obowiązków wynikających z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, w szczególności zaś z przepisów o statystyce publicznej, nadto informacje niezbędne dla realizacji przez organy izb adwokackich oraz organy adwokatury obowiązków wynikających z regulacji uchwalanych przez organy adwokatury, z wyłączeniem jednak informacji objętych tajemnicą adwokacką i niedostępnych publicznie informacji finansowych. 3. W ramach realizacji powyższych obowiązków, każdy adwokat obowiązany jest w szczególności do corocznego składania właściwej okręgowej radzie adwokackiej sprawozdania dotyczącego wykonywanych w danym roku czynności zawodowych, obejmującego dane liczbowe dotyczące prowadzonych spraw sądowych oraz innych zleceń, z podziałem na kategorie określone w trybie § 8 ust. 4 oraz na sprawy z urzędu i z wyboru, po otrzymaniu stosownej ankiety z właściwej okręgowej rady adwokackiej. 4. Szczegółowy zakres i formę sprawozdań przekazywanych na podstawie paragrafów poprzedzających, o ile nie wynikają one z przepisów prawa powszechnie obowiązującego ani regulacji uchwalanych przez organy adwokatury, określa samodzielnie każda okręgowa rada adwokacka. § 9 Sprawy z urzędu i dyżury w sądach 1. Adwokat może zgłosić okręgowej radzie adwokackiej informacje o preferowanych przez siebie dziedzinach prawa w celu umieszczenia tej informacji w Krajowym Rejestrze Adwokatów i Aplikantów Adwokackich. 2. Adwokat może zgłosić okręgowej radzie adwokackiej informację w przedmiocie preferowanych dziedzin prawa w celu umieszczenia tej informacji na liście adwokatów prowadzonej przez okręgową radę adwokacką. Zgłoszenie może zawierać także informację co do gotowości uczestniczenia w szczególnych formach świadczenia pomocy prawnej z urzędu, w tym w dyżurach w postępowaniu przyspieszonym, co jest również ujawniane na liście prowadzonej przez okręgową radę adwokacką. 3. Jeśli adwokat nie może prowadzić danej sprawy z urzędu z ważnych przyczyn, winien niezwłocznie wystąpić do organu, który go wyznaczył, o zwolnienie z obowiązku świadczenia pomocy prawnej z urzędu i wyznaczenie innego adwokata. 4. W razie braku możliwości wykonania przez adwokata wyznaczonego z urzędu czynności zawodowych poza jego siedzibą, adwokat jest obowiązany niezwłocznie po uzyskaniu informacji o planowanych czynnościach wystąpić do właściwego organu o wyznaczenie innego adwokata do wykonania tych czynności. § 10 Przepisy końcowe 1. O ile Regulamin nie stanowi inaczej postanowienia Regulaminu odniesione do adwokata stosuje się do prawnika zagranicznego wpisanego na listę prawników zagranicznych na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2002 r., o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r., nr 126, poz. 1069 z późn. zm.). 2. Uchyla się Regulamin wykonywania zawodu adwokata w kancelarii indywidualnej lub spółkach (uchwała Naczelnej Rady Adwokackiej nr 18/2003 z dnia 25 stycznia 2003 roku oraz uchwała Naczelnej Rady Adwokackiej nr 21/2003 z dnia 29 marca 2003 roku). 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem 31 października 2009 roku.  
Poniedziałek, 18 Listopada 2010 WięcejWięcejWięcej
Regulamin działania rzeczników dyscyplinarnych

Regulamin działania rzeczników dyscyplinarnych

Uchwała nr 9/2008 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 15 marca 2008 r. "Regulamin działania rzeczników dyscyplinarnych" Na podstawie art. 58 pkt 12 lit. i ustawy z dnia 25 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. Nr 123 poz. 1058 z 2002 r.) z późniejszymi zmianami stanowi się , co następuje: I. Przepisy ogólne § 1 Regulamin niniejszy określa tryb postępowania rzeczników dyscyplinarnych. § 2 Użyte w niniejszym regulaminie określenia, jeżeli z treści poszczególnych przepisów wyraźnie nie wynika co innego, oznaczają: a) "rzecznik" - rzecznika dyscyplinarnego okręgowej rady adwokackiej i jego zastępców oraz rzecznika dyscyplinarnego Naczelnej Rady Adwokackiej i jego zastępców, b) "adwokat" - adwokata oraz aplikanta adwokackiego, c) "sąd" - sąd dyscyplinarny okręgowej izby adwokackiej oraz Wyższy Sąd Dyscyplinarny, d) "rada adwokacka" - okręgową radę adwokacką oraz Naczelną Radę Adwokacką, e) "ustawa" - ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. Nr 123 poz. 1058 z 2002 r.) z późn. zmianami § 3 Rzecznik dyscyplinarny w zakresie ścigania przewinień dyscyplinarnych kieruje się przepisami ustawy, regulaminów i uchwał Naczelnej Rady Adwokackiej a w sprawach nieuregulowanych w ustawie w zakresie postępowania dyscyplinarnego stosuje odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego § 4 1. Dochodzenie prowadzi rzecznik dyscyplinarny lub wyznaczony przez niego zastępca. 2. Rzecznik dyscyplinarny w zakresie swych czynności działa samodzielnie jeśli nie jest związany poleceniami rady adwokackiej, rzecznika dyscyplinarnego Naczelnej Rady Adwokackiej albo co do wszczęcia postępowania poleceniem Ministra Sprawiedliwości. 3. Rzecznik dyscyplinarny decyduje o podjęciu czynności wyjaśniających, odmowie wszczęcia dochodzenia, umorzeniu postępowania dyscyplinarnego, złożeniu wniosku o ukaranie przez dziekana, złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, złożeniu wniosku o tymczasowe zawieszenie w czynnościach zawodowych, wniesieniu odwołania. § 5 W razie przemijającej przeszkody w wykonywaniu obowiązków przez rzecznika, rada na ten czas powierza pełnienie obowiązków rzecznika dyscyplinarnego jednemu ze swoich członków. § 6 1. Rzecznik dokonuje podziału spraw do prowadzenia i innych czynności pomiędzy swoich zastępców. 2. Zastępca rzecznika prowadzi przekazane mu przez rzecznika sprawy, a w przypadku przeszkód w ich prowadzeniu, zawiadamia o tym niezwłocznie rzecznika dyscyplinarnego. § 7 1. Rzecznik informuję radę adwokacką która go wybrała o prowadzonych sprawach i ich wynikach a w szczególności o odmowie, wszczęciu, zawieszeniu lub umorzeniu dochodzenia bądź o złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego oraz środków odwoławczych. i jest odpowiedzialny przed radą adwokacką, za prawidłowy i sprawny tok czynności dyscyplinarnych. 2. Prezes i Rzecznik Dyscyplinarny Naczelnej Rady Adwokackiej w każdej sprawie a dziekan rady adwokackiej w odniesieniu do adwokatów członków danej izby, mają prawo wglądu do akt postępowania dyscyplinarnego. 3. Jeżeli wiadomość o przewinieniu dyscyplinarnym adwokata pochodzi od prezesa sądu lub prokuratora nie będących w sprawie pokrzywdzonymi, rzecznik dyscyplinarny zawiadamia właściwego prezesa sądu lub prokuratora o odmowie, wszczęciu, zawieszeniu lub umorzeniu dochodzenia bądź złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. § 8 1. Rzecznik NRA przynajmniej raz w czasie trwania kadencji przeprowadza naradę z rzecznikami wszystkich izb w celu omówienia orzecznictwa dyscyplinarnego, rozważenia spornych zagadnień powstałych w praktyce dochodzeniowej, w postępowaniu przed sądem dyscyplinarnym, oraz ujednolicenia i usprawnienia postępowania. 2. Rzecznik dyscyplinarny NRA może zarządzić wizytację izby adwokackiej w zakresie czynności rzecznika dyscyplinarnego uczestnicząc w niej osobiście, lub przez wyznaczonego w tym celu jednego ze swych zastępców. 3. Rzecznik dyscyplinarny ORA przynajmniej raz w roku przeprowadza naradę ze swymi zastępcami w celu omówienia zagadnień określonych w § 9. 4. Rzecznik dyscyplinarny NRA może udzielić wiążących wskazówek rzecznikowi Okręgowej Rady Adwokackiej a także przejąć sprawę do bezpośredniego prowadzenia lub przekazać ją innemu rzecznikowi. II. Dochodzenie § 9 Dochodzenie dyscyplinarne polega na wszechstronnym zbadaniu okoliczności sprawy oraz na zebraniu i zabezpieczeniu dowodów, a jego celem jest ustalenie czy doszło do popełnienia przez adwokata przewinienia dyscyplinarnego oraz czy istnieje dostateczna podstawa do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego (aktu oskarżenia). § 10 1. Rzecznik dyscyplinarny wszczyna dochodzenie na skutek: a) zawiadomienia o popełnieniu przewinienia, b) uchwały Rady Adwokackiej, c) polecenia Ministra Sprawiedliwości, d) polecenia Rzecznika Dyscyplinarnego NRA., 2. Rzecznik może także wszcząć dochodzenie z urzędu. § 11 1. Po powzięciu wiadomości wskazujących na popełnienie przewinienia rzecznik może dokonać czynności sprawdzających a następnie, najpóźniej w ciągu 30 dni od powzięcia wiadomości wydać postanowienie o wszczęciu i prowadzeniu dochodzenia dyscyplinarnego, lub odmowie wszczęcia dochodzenia albo skierowaniu wniosku o ukaranie do dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej. 2. Rzecznik wydaje postanowienie o umorzeniu dochodzenia, jeżeli zebrany materiał nie daje podstaw do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego (aktu oskarżenia) lub zachodzi wypadek mniejszej wagi.. Umorzenie dochodzenia wszczętego na polecenie rady adwokackiej może nastąpić tylko po uprzednim uzyskaniu na to jej zgody. 3. Na postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia pokrzywdzonemu, a na postanowienia o umorzeniu dochodzenia albo skierowaniu wniosku o ukaranie do dziekana okręgowej rady adwokackiej stronom i Ministrowi Sprawiedliwości przysługuje odwołanie w terminie 14 dni od doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem do właściwego Sądu Dyscyplinarnego za pośrednictwem rzecznika, który je wydał. Postanowienie doręcza się wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i trybie wniesienia odwołania. 4. Po wszczęciu dochodzenia rzecznik dyscyplinarny prowadzi dochodzenie, w toku którego wydaje postanowienie o przedstawieniu lub uzupełnieniu zarzutów i zapoznaje obwinionego z jego treścią poprzez doręczenie mu odpisu wraz z uzasadnieniem i umożliwia obwinionemu złożenie w terminie 14 dni wyjaśnień do protokołu lub na piśmie. 5. Jeżeli zebrane dowody dostarczają podstaw do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego (aktu oskarżenia) wydaje postanowienie o zamknięciu dochodzenia. Z treścią tego postanowienia zapoznaje obwinionego przez doręczenie mu jego odpisu wraz z uzasadnieniem i umożliwia obwinionemu złożenie w terminie najpóźniej 3 dni wniosków dowodowych. § 12 1. Obwiniony i jego obrońca oraz pokrzywdzony i jego pełnomocnik może przeglądać akta sprawy oraz zgłaszać wnioski dowodowe i wnioski o dokonanie czynności dochodzenia w każdym jego stadium. 2. Na wniosek obwinionego jego obrońca, na wniosek pokrzywdzonego jego pełnomocnik mogą być obecni przy składaniu wyjaśnień lub zeznań. 3. Jeżeli obwiniony nie uczestniczy w czynnościach dochodzenia nie wstrzymuje to ich biegu chyba, że obwiniony zastrzegając udział w czynności dostatecznie usprawiedliwił nieobecność. 4. Doręczeń dla obwinionego adwokata dokonuje się na adres jego siedziby zawodowej a dla aplikanta adwokackiego na adres siedziby zawodowej jego patrona, chyba że wskażą inny adres dla doręczeń. § 13 Rzecznik doręcza Ministrowi Sprawiedliwości i rzecznikowi dyscyplinarnemu Naczelnej Rady Adwokackiej odpisy postanowień o wszczęciu dochodzenia oraz informuje Ministra Sprawiedliwości i rzecznika o wniesieniu do sądu dyscyplinarnego wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego lub o skierowaniu wniosku o ukaranie do dziekana okręgowej rady adwokackiej. Nadto rzecznik doręcza rzecznikowi dyscyplinarnemu Naczelnej Rady Adwokackiej odpisy postanowień o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego § 14 W razie ujawnienia w toku dochodzenia innego czynu podlegającego ściganiu dyscyplinarnemu rzecznik obejmuje ten czyn dochodzeniem, zawiadamiając o tym obwinionego. § 15 1. Z każdego przesłuchania obwinionego, świadka i biegłego oraz z dokonania oględzin sporządza się protokół. 2. Protokół spisuje rzecznik lub przybrany do tej czynności protokolant, którym może być adwokat, aplikant adwokacki lub pracownik biura rady adwokackiej. § 16 W razie przebywania świadka poza siedzibą rzecznika, rzecznik może zwrócić się o przesłuchanie świadka do rzecznika okręgowej rady adwokackiej w miejscu przebywania świadka. § 17 Rzecznik ma prawo wglądu w czynności swoich zastępców i udzielenia im wiążących wskazówek. Zastępca rzecznika obowiązany jest do przedstawienia rzecznikowi wyników dochodzenia wraz z aktami w zakreślonym mu uprzednio terminie. § 18 1. Jeżeli wiadomość o przewinieniu dyscyplinarnym dotyczy członka organu adwokatury lub organu izby adwokackiej, rzecznik właściwej rady adwokackiej niezwłocznie przekaże sprawę rzecznikowi dyscyplinarnemu NRA. 2. Rzecznik dyscyplinarny NRA przekazaną mu sprawę członka organu adwokatury lub organu izby adwokackiej z wyjątkiem Prezesa NRA, członków Prezydium NRA, Prezesa Wyższego Sądu Dyscyplinarnego i Przewodniczącego Wyższej Komisji Rewizyjnej, może przekazać rzecznikowi dyscyplinarnemu rady adwokackiej innej niż ta, której członkiem jest adwokat, którego dotyczy sprawa. 3. Sprawy prowadzone łącznie przeciwko adwokatom członkom organów adwokatury oraz innym członkom izby adwokackiej, jeżeli nie zostały wyłączone - podlegają trybowi postępowania określonemu w § 18 ust. 2. § 19 1. Po ukończeniu dochodzenia zastępca rzecznika przedstawia rzecznikowi akta dochodzenia wraz z projektem wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego (aktu oskarżenia) lub wniosku o ukaranie przez dziekana okręgowej rady adwokackiej albo postanowienia o umorzeniu dochodzenia. 2. W przypadku złożenia wniosku o ukaranie przez dziekana, rzecznik załącza do przedmiotowego wniosku postanowienie o poniesionych kosztach postępowania. 3. Rzecznik może zwrócić akta zastępcy w celu uzupełnienia dochodzenia wskazując czynności, jakie powinny być jeszcze przeprowadzone. 4. W razie zwrócenia przez sąd akt sprawy w celu uzupełnienia, rzecznik uzupełnia je, a następnie podejmuje stosowne postanowienie albo sporządza nowy wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego (akt oskarżenia). § 20 Jeżeli w toku dochodzenia zajdzie potrzeba dokonania licznych czynności lub konieczność przeprowadzenia niektórych z tych czynności poza obszarem izby, jak również gdy istnieją inne przeszkody uniemożliwiające ukończenie dochodzenia w ciągu 3 miesięcy, zastępca rzecznika składa rzecznikowi uzasadniony pisemny wniosek o przedłużenie terminu wraz z aktami dochodzenia. Wniosek powinien być złożony w takim czasie, by przed upływem 3 miesięcy od wszczęcia dochodzenia można go było przedstawić radzie adwokackiej w celu uzyskania jej zgody na przedłużenie terminu. Odpis wniosku załącza się do akt sprawy. § 21 W razie przewinienia, którego charakter wskazuje na to, że wystarczające jest ukaranie obwinionego przez dziekana, rzecznik dyscyplinarny może zaniechać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego albo po wszczęciu postępowania dyscyplinarnego zaniechać sporządzania wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego (aktu oskarżenia) i skierować wniosek o ukaranie do dziekana. We wniosku do dziekana rzecznik dyscyplinarny powinien sprecyzować postawiony obwinionemu zarzut. Jeżeli dziekan odmówi ukarania lub w ciągu 14 dni od otrzymania wniosku nie wyda orzeczenia o ukaraniu, rzecznik przeprowadza dochodzenie w zwykłym trybie. § 22 Gdy rzecznik uzna za niesłuszne odwołanie pokrzywdzonego albo osób uprawnionych od postanowienia, przesyła to odwołanie niezwłocznie, wraz z aktami właściwemu sądowi dyscyplinarnemu. Uznając odwołanie za zasadne, rzecznik wydaje stosowne postanowienie i przesyła je tym osobom lub władzom, którym wysłano postanowienie o zaniechaniu lub umorzeniu dochodzenia. III. Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego (akt oskarżenia). § 23 1.Wniosek powinien zawierać: a) imię i nazwisko, wiek i stan rodzinny obwinionego, oznaczenie jego siedziby, a odnośnie do adwokata nie wykonującego zawodu - jego adres, dane o karalności dyscyplinarnej (data, rodzaj przewinienia, wymierzona kara) i - w razie potrzeby - inne niezbędne dane, b) opis zarzucanego czynu ze wskazaniem czasu, miejsca i innych okoliczności jego popełnienia oraz kwalifikację prawną, c) uzasadnienie, d) wykaz osób podlegających wezwaniu na rozprawę, e) wykaz innych dowodów. 2. Uzasadnienie wniosku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu faktycznego sprawy. 3. Na marginesie uzasadnienia wniosku lub w samej jego treści należy wskazać karty akt sprawy w celu ułatwienia sprawdzenia twierdzeń oskarżenia. 4. W wykazie osób należy podać imiona, nazwiska i adresy świadków, których wezwania na rozprawę żąda rzecznik oraz wskazać inne dowody, które mają być przeprowadzone na rozprawie. 5. W załączonych odpisach z przeznaczeniem dla stron pomija się co do obwinionego dane dotyczące jego wieku i stanu rodzinnego oraz adres jego zamieszkania a co do świadków adresy ich zamieszkania. § 24 1. Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego (akt oskarżenia) wnosi się do sądu dyscyplinarnego właściwego ze względu na siedzibę obwinionego w chwili wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. 2. Wniosek podpisuje rzecznik lub inny członek rady w wypadku, gdy zastępuje on rzecznika. 3. Rzecznik przesyła wniosek wraz z aktami dochodzeniowymi, zawiadamiając o tym obwinionego i pokrzywdzonego. 4. W stosunku do członka adwokatury oraz organu izby adwokackiej, rzecznik wniosek powyższy wnosi do sądu dyscyplinarnego izby adwokackiej innej niż ta, której członkiem jest obwiniony. IV. Rozprawa § 25 1. W rozprawie lub posiedzeniu niejawnym sądu bierze obowiązkowo udział rzecznik lub wyznaczony przez niego zastępca. 2. W sprawach wymagających znacznego nakładu pracy można powierzyć popieranie oskarżenia na rozprawie dwóm rzecznikom. § 26 1. W sprawach, w których prowadzenie dochodzenia należy do rzecznika Naczelnej Rady Adwokackiej, w posiedzeniach sądu dyscyplinarnego bierze udział rzecznik Naczelnej Rady Adwokackiej lub wyznaczony przez niego zastępca. 2. W sprawach wymienionych w ust. 1 rzecznik Naczelnej Rady Adwokackiej może delegować do udziału w postępowaniu przed sądem rzecznika właściwego ze względu na sąd, do którego przekazano sprawę. § 27 Na rozprawie rzecznik: 1) odczytuje wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego (akt oskarżenia), 2) uczestniczy w przeprowadzeniu dowodów oraz zgłaszaniu i popieraniu wniosków mających na celu wyjaśnienie sprawy, a po jej zamknięciu popiera oskarżenie, 3) na podstawie wyniku postępowania przed sądem rzecznik może odstąpić od oskarżenia. § 28 W rozprawie przed Sądem Najwyższym bierze udział rzecznik Naczelnej Rady Adwokackiej lub wyznaczony przez niego zastępca. V. Tymczasowe zawieszenie w wykonywaniu czynności zawodowych § 29 Wniosek rzecznika o tymczasowe zawieszenie w czynnościach zawodowych obwinionego może być złożony w szczególnie uzasadnionych wypadkach, gdy istnieje dostateczny materiał obciążający i jest to uzasadnione tokiem postępowania lub wagą stawianych zarzutów. § 30 Dochodzenie w sprawach, w których obwinieni zostali zawieszeni w wykonywaniu czynności zawodowych, należy traktować jako pilne i prowadzić je w pierwszej kolejności. VI. Odwołanie § 31 Zastępca rzecznika, biorący udział w rozprawie, w ciągu 7 dni od daty ogłoszenia orzeczenia informuje rzecznika o wynikach rozprawy oraz wypowiada się, czy należy wnieść odwołanie. Opinia ta nie jest dla rzecznika wiążąca. § 32 1. Odwołanie powinno zawierać zarzuty stawiane postanowieniu lub orzeczeniu, podstawę tych zarzutów, wnioski oraz ich uzasadnienie. 2. Odwołanie podpisuje rzecznik lub jego zastępca. § 33 Zastępca rzecznika Naczelnej Rady Adwokackiej może na posiedzeniu Wyższego Sądu Dyscyplinarnego cofnąć odwołanie rzecznika okręgowej rady adwokackiej, nie popierać tego odwołania lub odstąpić od oskarżenia tylko za zgodą rzecznika Naczelnej Rady Adwokackiej. VII. Sprawozdanie § 34 1. Po upływie roku kalendarzowego rzecznicy rad adwokackich sporządzają sprawozdania ze swej działalności według załączonego wzoru i do dnia 1 lutego przesyłają je swoim radom oraz rzecznikowi Naczelnej Rady Adwokackiej. 2. Poza sprawozdaniami przewidzianymi w ust. 1 rzecznicy okręgowych rad adwokackich składają inne sprawozdania na ?ądanie okręgowych rad lub rzecznika Naczelnej Rady Adwokackiej. VIII. Biurowość § 35 1. Biuro rady adwokackiej prowadzi osobno kancelarię rzecznika. 2. Kancelaria rzecznika: - zakłada, prowadzi i przechowuje akta dochodzeń dyscyplinarnych, - prowadzi: a) repertorium spraw dyscyplinarnych oznaczone w radach adwokackich - RD, a w Naczelnej Radzie Adwokackiej - RDN, b) skorowidz nazwisk do repertorium RD i RDN, c) terminarz rozpraw i posiedzeń niejawnych, d) nadto w sekretariacie rzecznika w radach adwokackich repertorium pomocy prawnej RP. § 36 Do repertorium RD i RDN wpisuje się wszystkie pisma oraz polecenia wydane przez rady adwokackie i Ministra Sprawiedliwości w sprawie wszczęcia dochodzenia. § 37 1. Jeżeli zawiadomienie, skarga, zażalenie lub polecenie dotyczy kilku adwokatów w rubryce "obwiniony" wpisuje się wszystkie nazwiska. 2. W rubryce "zarzut" wpisuje się krótkie oznaczenie zarzucanego czynu sformułowanego przez rzecznika. 3. W rubryce "przekazano wg właściwości" oprócz daty przekazania należy wskazać, komu sprawa została przekazana. 4. Tymczasowe zawieszenie w czynnościach wpisuje się w rubrykę "uwagi" z podaniem daty zawieszenia. Wpis ten podkreśla się czerwonym kolorem. 5. W razie zwrócenia sprawy do uzupełnienia dochodzenia przez sąd dyscyplinarny sprawę wpisuje się pod nową liczbą repertorium z zaznaczeniem w rubryce "uwagi" wzajemnego związku spraw. § 38 Jeżeli w toku dochodzenia wpłynie nowe zawiadomienie, skarga, zażalenie lub polecenie, dotyczące tego samego adwokata, sprawę można prowadzić łącznie i pod jednym numerem repertorium. § 39 Jeżeli połączono dwie lub więcej spraw wpisanych już do repertorium i prowadzonych oddzielnie, sprawę prowadzi się pod najdawniejszą liczbą repertorium; wszystkie późniejsze liczby przekreśla się, przy czym w rubryce "uwagi" przy każdej z połączonych spraw należy zaznaczyć ich wzajemny związek. Tak połączone sprawy należy uważać w sprawozdaniach za jedną sprawę. § 40 W razie wyłączenia sprawy czyni się o tym wzmiankę w rubryce "uwagi" i jeśli w sprawie ma być prowadzone dalsze postępowanie dyscyplinarne, wpisuje się ją pod nową liczbą repertorium, przenosi wpisy już dokonane do odpowiednich rubryk nowej liczby repertorium oraz zaznacza w rubryce "uwagi" wzajemny związek spraw. § 41 Sprawy załatwione oznacza się po lewej stronie repertorium (przy liczbie sprawy) przez podkreślenie czerwonym kolorem. Za załatwioną uważa się sprawę wpisaną do repertorium RD lub RDN w wypadku wypełnienia jednej z rubryk 8-12 rep. § 42 1. Repertorium otwiera się każdego roku od liczby 1; dalsze liczby biegną kolejno przez cały rok kalendarzowy. 2. Sprawy wpisuje się do repertorium w takim porządku, w jakim wpływają do rzecznika. Liczba porządkowa, którą sprawa otrzymuje przy pierwszym wpisie, stanowi liczbę repertorium. 3. Daty wpisuje się w formie ułamka złożonego z dnia, miesiąca i ostatnich dwu cyfr roku (np. 21/1/98). § 43 Repertorium powinno umożliwiać w każdej chwili przegląd działalności rzecznika w sprawie oraz uwidaczniać stan sprawy w danej chwili. § 44 W rubryce przeznaczonej na "uwagi" należy wpisywać: a) datę tymczasowego zawieszenia w czynnościach (wpis ten podkreśla się kolorem czerwonym), b) nazwisko zastępcy rzecznika, któremu przydzielono sprawę do prowadzenia, datę wysłania mu akt i datę zwrotu, c) inne wysłania i zwrot akt, d) połączenia i wyłączenia spraw, e) inne ważne czynności nie przewidziane w poszczególnych rubrykach repertorium, f) datę złożenia akt do archiwów, g) datę zniszczenia akt. § 45 Spraw niezałatwionych ostatecznie z upływem danego roku nie przenosi się do repertorium roku następnego; należy tylko liczby bieżące tych spraw wpisać na pierwszej stronie repertorium następnego roku z uwagą "niezałatwione w roku..." Podobnie postąpić należy ze sprawami z lat poprzednich, które nie zostały załatwione w danym roku. W miarę ostatecznego załatwiania tych spraw, należy wykreślić odpowiednie liczby na pierwszej stronie repertorium bieżącego roku, w danym zaś repertorium przy dokonaniu potrzebnych jeszcze wpisów oznaczyć każdą z tych spraw jako załatwioną. § 46 Repertorium może być prowadzone dla kilku lat, z tym jednak zastrzeżeniem, ż z upływem danego roku podkreśla się ostatni wpis kolorem czerwonym, a na następnej stronie wpisuje się odpowiedni rok, zamieszcza się liczby spraw niezałatwionych w poprzednich latach i począwszy od następnej strony - wpisuje się sprawy, które wpłyną w danym roku. § 47 Sprawy załatwione w drodze pomocy prawnej wpisuje się do repertorium RP. § 48 Jednocześnie z pierwszym wpisem do repertorium wpisuje się nazwisko i imię obwinionego oraz liczbę repertorium do skorowidza. Skorowidz prowadzi się alfabetycznie na szeregu lat, przy czym rok należy wpisać czerwonym kolorem po ostatnim zapisie z roku poprzedniego. § 49 Do terminarza rozpraw i posiedzeń niejawnych wpisuje się pod właściwą datą sprawy, które mają być rozpoznane na posiedzeniu sądu oraz nazwisko zastępcy rzecznika, który ma brać udział w posiedzeniu. § 50 1. Pisma wysłane przez rzecznika w sprawach dyscyplinarnych oznacza się liczbą, pod którą sprawa została zapisana do repertorium. 2. Pisma wpływające do rzecznika w sprawach dyscyplinarnych wpisanych do repertorium oznacza się datą wpływu i liczbą repertorium sprawy. Korespondencji tej nie wpisuje się do ewidencji przewidzianej w przepisach o biurowości ogólnej. § 51 Korespondencja w sprawach dyscyplinarnych ma charakter poufny. § 52 Akta spraw dyscyplinarnych przechowuje się z zachowaniem należytej ostrożności i w zamknięciu. § 53 Przed wysłaniem akta powinny być uporządkowane i zszyte, a karty akt ponumerowane na bieżąco. § 54 1. Wezwanie dla obwinionego, świadka i biegłego oraz inne pisma rzecznika wysyła się w zamkniętej kopercie z uwzględnieniem czasu koniecznego do umożliwienia stawiennictwa. Wezwania świadka i biegłego powinny zawierać pouczenie o skutkach niestawiennictwa. Wezwania doręcza się za zwrotnym poświadczeniem odbioru. 2. W sprawach niecierpiących zwłoki rzecznik może porozumieć się z obwinionym, świadkami i biegłymi w sposób, jaki uzna za właściwy. W tym wypadku w aktach sprawy należy zamieścić wzmiankę wyjaśniającą ten tryb postępowania. IX. Koszty postępowania § 55 1. Wydatki związane z dochodzeniem spisuje się na załączonej do akt sprawy karcie wydatków w miarę ich ponoszenia 2. Do wydatków związanych z dochodzeniem zalicza się w szczególności wydatki z tytułu: - doręczenia wezwań i innych pism, - przejazdów rzecznika dyscyplinarnego i innych osób z powodu czynności postępowania, - sprowadzenia świadków i biegłych, - należności świadków , biegłych i tłumaczy, - nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata pokrzywdzonemu, - stosownego do nakładu pracy w sprawie wynagrodzenia rzecznika dyscyplinarnego przyznanego rzecznikowi według zasad ustalonych uchwałą Naczelnej Rady Adwokackiej X. Przepisy końcowe § 56 Uchwalony "Regulamin działania rzecznika dyscyplinarnego" wchodzi w życie po upływie 15 dni od daty jego uchwalenia i ma zastosowanie także do spraw dyscyplinarnych będących w toku, wszczętych przed wejściem jego w życie z tym zastrzeżeniem, że czynności podjęte do czasu wejścia jego w życie, w oparciu o regulamin działania rzecznika dyscyplinarnego uchwalony przez Naczelną Radę Adwokacką w dniu 10 października 1998 r. pozostają w mocy. § 57 Z dniem wejścia w życie regulaminu traci moc regulamin działania rzecznika dyscyplinarnego uchwalony przez Naczelną Radę Adwokacką w dniu 10 października 1998 r. § 58 Uchwalony "Regulamin działania rzecznika dyscyplinarnego" podlega ogłoszeniu w najbliższym od powzięcia uchwały numerze "Palestry".  
Poniedziałek, 18 Listopada 2010 WięcejWięcejWięcej